West Bhutan

West Bhutan bestaat uit 6 districten Gasa, Punakha, Wangdue Phodrang, Dagana, Tsirang, Thimphu, Paro, Haa, Samtse en Chhukha. Wat West Bhutan bijzonder maakt is dat de toeristische raad van Bhutan de bestaande grote bezienswaardigheden heeft gecategoriseerd. Tijdens een bezoek aan West Bhutan kun je het zomerfestival van Haa bijwonen en je verdiepen in de wonderen van de oude levende cultuur van de Haaps (mensen uit Haa). Het festival benadrukt sjamanistische rituelen en andere volksdansen. Je kunt ook genieten van de schoonheid van de zeldzame Himalaya bloemen in bloei of genieten van een trektocht naar Nob Tsonapatra, je dompelen in de interessante legendes van het gebied.

In Thimphu kun je getuige zijn van een nieuw ge´ntroduceerd Takin Festival, conferenties, meditatie en wellness-faciliteiten. Je kunt ook tempels bezoeken, dzongs (forten) en musea of deelnemen aan een textiel festival dat de rijke weefcultuur van Bhutan tot leven brengt. Je zult zich vergapen aan de historische afbeelding van middeleeuwse Bhutanese krijgers die Bhutan verdedigden met zwaarden en schilden tijdens de Punakha Tsechu festival. De verschillende festivals zijn gepland gedurende het hele jaar en de uitstapjes kun je aanpassen.

Westelijke Bhutan is de thuisbasis van enkele van de beste musea van het land die je veel leren over de legendarische geschiedenis en traditionele cultuur. Paro museum (Tadzong), toont honderden afbeeldingen en beelden van de geschiedenis en cultuur van Bhutan, in Thimphu, laat het Folk Heritage museum je kennis maken met het typisch boerenleven. We reizen door Wangdue Phodrang, Punakha, Thimphu, Paro en Chhukha

Wangdue Phodrang

Wangduephodrang is ÚÚn van de grootste dzongkhags (districten) in het land. Het district is beslaat 4308 km▓ groot en ligt op een hoogte die varieert van 800 tot 5.800 m. Het heeft daardoor eeen zeer gevarieerd klimaat, van sub-tropische bossen in het zuiden en koele en besneeuwde gebieden in het noorden.

  • Festivals
    Een van de meest opmerkelijke locaties in Het district is de Phobjikha Vallei. Deze vallei is het leefgebied van zeldzame en bedreigde zwartnekkraanvogels die er jaarlijks overwinteren. De bewoners van de vallei doen veel inspanningen om de habitat van deze prachtige vogels te behouden. Elk jaar wordt het zwartnekkraanvogels festival gehouden in Phobjikha om de vogels te beschermen, het verspreiden van het bewustzijn van het belang van de zwartnekkraanvogels en het in stand te houden van de trekvogels. Het festival bestaat uit gemaskerde dansen, gespeeld door de lokale schoolkinderen. Dit evenement is een van de meest unieke en populaire festivals in het land.

  • Religieuze locaties
    District Wangduephodrang heeft een rijke schakering aan oude boeddhistische tempels en kloosters zoals de:
    - Gangtey Monaster (ook bekend als Gangtey Sanga Choeling Goemba) ligt bovenop een heuvel op een hoogte van 2800 meter, het biedt een prachtig uitzicht over de Phobjikha vallei van de zeldzame zwartnekkraanvogels. Dit eerbiedwaardige klooster werd in 1613 gesticht door Je Kuenga Gyaltshen. - Het Dargay Goempa klooster is gebouwd op de plaats waar de Drukpa Kuenley voor eerst Ashi Genzo ontmoette die bekend stond om haar schoonheid. Het 1ste klooster een eenvoudige Drubdey of meditatie centrum. Lam Drukpa Kuenley wordt algemeen beschouwd als Bhutan's favoriete en meest iconische heilige te zijn vanwege zijn onorthodoxe manier van onderwijs en door zijn schunnige humor.

  • Lozeys
    Wangduephodrang in het centrum van Bhutan is beroemd om zijn Lozeys (wat letterlijk betekent "ornamenten van meningsuiting). Twee opmerkelijke lozeys zijn het tragische lied van Gaylong Sumdar Tashi en dat van Pema Tshewang Tashi die als ambtenaar bij de Dzong werkte. De Dzong diende als administratief centrum en werd gebouwd in 1639 door Zhabdrung Ngawang Namgyel aan de samenvloeiing van Puna Tsang Chu. De jaarlijkse Wangduephodrang tshechu werd ge´ntroduceerd door Zhabdrung Ngawang Namgyal na de voltooiing van de Dzong. De driedaagse jaarlijkse tshechu wordt bijgewoond door mensen uit Punakha en Thimphu en biedt de mensen een gelegenheid voor feestelijkheden en feestvreugde. De tshechu staat bekend om de Raksha Mangcham of de Dans van de Os. Het eindigt met het uitrollen van de Guru Tshengye Thongdrol waar mensen zich verdringen om zegeningen te ontvangen.

    Gantey vallei

    De Phobjikha Valley of Gantey vallei is een enorme ijzige vallei op een hoogte van ongeveer 3000 meter aan de westzijde van de Black Mountains. De vallei beslaat het grootste deel van Phobji en Gangteng Gewogs en sommige delen van Athang Gewog. In de vallei, op een uitloper en omringd door het dorp Gangtey, ligt het Gangteng klooster, ook wel bekend als Gangtey Gonpa. De vallei herbergt ook een van de 8 Lings gebouwd door een grote boeddhistische heilige Ngelung Drechagling. De vallei is bedekt met een rijk moerassige land, begroeid met gras waarop een bijzondere vorm van de dwerg bamboe (Yushania microphylla) groeit. Deze bamboe dient ook als voedsel voor de zwarte halskranen. De Nake Chhu en Phag Chhu rivier lopen door de vallei. De vallei wordt omsloten door bergketens, waar er sneeuwval is. De vallei wordt tijdens de wintermaanden bedekt met sneeuw en dwingt de mensen in de maanden januari en februari tijdelijke naar aangenamere oorden te trekken.

    De Phobjikha Valley, met zijn agrarische economie, is meestal onderontwikkeld met de minste moderne faciliteiten van water en sanitair. Vervoer en communicatie faciliteiten zijn er ook niet voldoende. Maar met de installatie van twee mobiele service providers voor mobiele netwerken werd de vallei met de rest van de wereld verbonden. In het licht van de bescherming van de zwarte halskraanvogels die in de vallei overwinteren werd het elektriciteitsnet ondergrondse aangelegd.

    De vallei staat bekend om zijn oogst van pootaardappelen en atmosferische omstandigheden in de vallei is de grond vrij van insecten en ziekten die normaal dit gewas aantasten. Het gewas wordt voornamelijk geŰxporteerd naar India, waar er een grote vraag naar dit ras. De vallei en de heuvels eromheen zijn rijk aan wild zoals de muntjacs (blaffende herten), wilde zwijnen, de Himalaya zwarte beer, luipaarden en vossen. De zwarte halskraanvogels komen in deze vallei overwinteren vanaf einde oktober tot medio februari.

    Zwartnekkraanvogel In het Phobjikha dal hebben de zwarte halskraanvogels een hebben een celebrity-status, zoals blijkt uit de Crane Festival dat elk jaar gehouden wordt op 12 november, kort na hun aankomst vanuit het Tibetaans Plateau einde oktober. Het festival wordt gevierd op de binnenplaatsen van de Gangten Gonpa en in de gehele Phobjikha Valley. Het festival wordt bijgewoond door een groot deel van de lokale bevolking. Bij deze gelegenheid, dragen de kinderen een halskraan kostuums en beelden halskraan dansen uit. Een ander bijzonder festival in de vallei is de jaarlijkse Tsechu, dat wordt gehouden in het Gangteng klooster van 5 tot 10 dagen van de achtste maanmaand, volgens de Bhutanese kalender. Maskerdansen zijn de bijzonderheid van het festival.

    De Phubja Valley trek is een populaire trekking die 3 dagen duurt en is een onderdeel van het religieus toerisme en ecotoerisme, dat wordt gepromoot door de regering van Bhutan en andere betrokken NGO organisaties.

    Punakha Dzongkhag

    Punakha Dzongkhag is onlosmakelijk verbonden met de gedenkwaardige momenten in de Bhutanese geschiedenis. Het was de hoofdstad van het land van 1637 tot in 1907 en de 1ste nationale vergadering werd hier georganiseerd in 1953. Het is de 2de oudste en de 2de grootste dzong in Bhutan en ÚÚn van de meest majestueuze structuren in het land. Op 13 oktober 2011 huwde Jigme Khesar Namgyel Wangchuck van de Koning van Bhutan en zijn verloofde Jetsun Pema in de Punakha Dzong. De Punakha vallei heeft een aangenaam klimaat met warme winters en hete zomers. Het is gelegen op een gemiddelde hoogte van 1200 m boven de zeespiegel. Als gevolg van de gunstige klimatologische omstandigheden, groeit de rijst zeer goed in deze regio. Twee grote rivieren de Pho Chhu en Mo Chhu komen samen in deze vallei. Punakha Dzong werd gebouwd aan de samenvloeiing van de twee rivieren. Als op zonnige dagen het zonlicht schijnt op het water weerkaatst het op de witgekalkte muren van de dzong. Het geeft een bijzonder mooi zicht op de Dzong.

  • Punakha
    Punakha is een plaats in Bhutan op 80 kilometer ten oosten van de hoofdstad Thimphu. Het was tot 1955 de winterhoofdstad van het land. Aangezien het op slechts 1300 meter hoogte ligt, heeft het een aangenaam klimaat. Punakha is een klein plaatsje, maar het wordt gedomineerd door het voormalige winterpaleis, de Punakha Dzong. Deze kloosterburcht is na Tashicho dzong in Thimphu de belangrijkste van het land. In de dzong worden ook de overblijfselen van de eerste Shabdrung en Pema Lingpa bewaard.

  • Punakha dzong
    Punakha Dzong De dzong van Punakha, ook Dechen Phodrang Pungthang (paleis van de grote zaligheid) genoemd werd gebouwd tussen 1637 en 1638 door de eerste Shabdrung: Ngawang Namgyal en weerstond al in het volgende jaar een inval uit Tibet. Deze vesting, die 180 x 70 meter meet en in het centrale deel zes verdiepingen telt, is gebouwd op een eilandje op de plaats waar de rivieren Pho en Mo ("vader" en "moeder" ) samenvloeien. De Dzong werd aanzienlijk uitgebreid tussen 1744 en 1763 door de 13de desi (hoofd van de regering), Sherab Wangchuk. Als zetel van de regering, werden hier in de 18de en 19de eeuw een aantal buitenlandse ambassadeurs ontvangen. De dzong is door branden en overstromingen herhaaldelijk geheel of gedeeltelijk verwoest.

    Punakha Dzong Dzong is zo gebouwd dat hij zich gemakkelijk kan beschermen tegen een invasie. De steile houten trap bij de ingang is ontworpen dat hij kan opgetrokken worden en er is een zware houten deur die nu nog steeds 's nachts gesloten wordt. De Dzong is ongebruikelijk omdat het heeft drie docheys (binnenplaats) heeft in plaats van de gebruikelijke twee. De 1ste binnenplaats (de noordelijke) is voor administratieve functies en herbergt een enorme witte chorten en bodhi boom. In de uiterste linkse hoek is een verzameling van stenen en een heiligdom voor Tsochen, de koningin van de naga (slang geesten), wiens beeld aan de zijkant staat. De 2de binnenplaats huisvest de koninklijke kwartieren en is gescheiden van de 1ste door de Utse (toren). In deze binnenplaats zijn er twee zalen, waarvan er ÚÚn werd gebruikt door Ugyen Wangchuck, later de 1ste koning. In de zuidelijke binnenplaats is de tempel waar de resten van de Terton, Pema Lingpa en Zhabdrung Ngawang Namgyal worden bewaard. De Zhabdrung stierf in Punakha Dzong, en zijn lichaam wordt er nog steeds bewaard in de Machey Lhakhang (machey betekent 'heilige gebalsemde lichaam'), die werd herbouwd in 1995. De kisten zijn verzegeld en kunnen niet worden geopend. Enkel de twee bewakende lama's, de koning en de Je Khenpo mogen deze kamer binnen. De twee laatste komen naar deze kamer om zegeningen te ontvangen alvorens ze naar hun kantoor gaan. Door de onverwachte troonsafstand van de 4de koning mag er naast de huidige koning, ook zijn vader deze kamer nog betreden.

    De enorme gouden standbeelden van de Boeddha, Guru Rinpoche en Zhabdrung dateren uit het midden van de 18de eeuw. Bhutans meest gekoesterde bezit is de Rangjung ('zelf gecreŰerde') Kharsapani, een beeld van Chenresig dat in het Tse Lhakhang van de Utse bewaard wordt. Het werd naar Bhutan gebracht vanuit Tibet door Zhabdrung en wordt gebruikt tijdens beroemde domchoe festival in Punakha. Deze zaal is gesloten voor het publiek. Het interieur is rijkelijk versierd en bevat een wereld vol met symboliek: Kosmische Mandala's, Boeddha's, Tantristische godheden, enz. In de tempel van de zuidelijke binnenplaats werd op 17 december 1907, de 1ste koning van Bhutan, Ugyen Wangchuck Gongsar, werd gekroond. De Bhutanese Nationale Assemblee nam haar intrek in de Punakha Dzong tot in 1961, toen Thimphu de hoofdstad van het land werd. De geestelijke autoriteit van het land, Je Khenpo, heeft hier zijn winterverblijf.

    De dzong heeft 6 branden en overstromingen (in 1957, 1960 en 1994) overleeft. Hij werd zwaar beschadigd door de aardbeving van 1897. De restauratie gebeurde met behulp van traditionele materialen en technieken. De eenvoudige verhoudingen van het gebouw, harmonische en kleurrijke tegenstelling tussen horizontale en verticale lijnen tonen de kunst van Bhutanese bouwers.

    Als je de Dzong verlaat via het noorden kun je een bezoek brengen aan Dzong Chung. Het gebouw markeert de plaats van de oorspronkelijke dzong. Je kunt er ook een zegening krijgen en een wens doen voor het beeld van Sakyamuni. Ten noorden van de Dzong is er een crematie grond, gekenmerkt door een grote chorten, naar het oosten ligt een koninklijk paleis. Aan de zuidkant ligt de aula met de 100 pijlers, eigenlijk zij het maar 54 pijlers. De uitzonderlijke muurschilderingen, die in opdracht van de 2de druk desi werden aangebracht, beelden het leven van Boeddha uit.

  • Punakha tshechu en Drubchen
    Punakha is gelegen in het westelijke deel van Bhutan is het winterverblijf van de Je Khenpo, de opperlama van Bhutan. Punakha is van cruciaal belang, omdat in de 17de eeuw Zhabdrung Ngawang Namgyal de mensen met verschillende culturele identiteiten verenigingde als een natie Bhutan. Tijdens de 17de eeuw Bhutan werd meerdere keren binnengevallen door Tibetaanse krijgers op zoek naar de zeer kostbare relikwie van de Ranjung Kharsapani. Zhabdrung Ngawang Namgyal leidde de Bhutanesen naar de overwinning op de Tibetanen en om deze triomf te vieren ´ntroduceerde hij de Punakha Drubchen. Sindsdien werd Punakha Drubchen (ook bekend als Puna Drubchen) het jaarlijkse festival van Punakha Dzongkhag. De Punakha Drubchen is een uniek festival, omdat het een indrukwekkende recreatie van de scŔne uit de 17de eeuws gevecht met Tibetaanse leger naspeelt. De 'pazaps' of lokale milities in de traditionele leger uitrusten spelen de oude scŔne na. Deze Dit gaat terug naar de tijd van de inval. Bij gebrek van een leger, zette men poppen bij de Dzong en men slaagde er zo in om de binnenvallende troepen verdrijven uit het land. Hun overwinning luidde een periode van interne vrede en stabiliteit in.

    In 2005 werd een ander festival bekend als Punakha tshechu ge´ntroduceerd door de 70ste Je Khenpo Trulku Jigme Choedra en de toenmalige minister van binnenlandse zaken Zijne Excellentie Lyonpo Jigme Yoedzer Thinley. De tshechu is een in antwoord op de verzoeken van het Punakha District Administration en de lokale bevolking. De tshechu dient om de boeddhistische leer en de nobele daden van Zhabdrung Rimpoche levend houden. Deze twee festivals spelen niet alleen een belangrijke rol in het behoud van Bhutanese rijke cultuur en tradities, maar ook om de vrome boeddhisten een kans voor het gebed en de bedevaart te geven. Zij weerspiegelen de rijkdom van het Bhutanese cultureel erfgoed en zijn heel bijzonder in de ogen en harten van zowel de Bhutanesen en de toeristen die Bhutan bezoeken.

  • Dochu la
    Chorten op de Dochu la Dochu la pas ligt op de weg van Punakha naar Thimphu. De pas is een populaire bestemming onder toeristen en biedt een adembenemend 360░ panorama van de Himalaya bergketen. Het uitzicht is vooral prachtig op heldere winterdagen. De met sneeuw bedekte bergen vormen een majestueuze decor voor de rust van de 108 chortens op de bergpas. Deze 108 Chortens, bekend als de Druk Wangyal Chortens werden gebouwd in opdracht van de oudste koningin-moeder, Hare Majesteit Ashi Dorji Wangchuk Wangmo. De pas is ook een populaire spirituele bestemming voor zowel de lokale bevolking en toeristen vanwege een belangrijke tempel die ligt op de top van Dochula pass. De Druk Wangyal Lhakhang (tempel) werd gebouwd ter ere van Zijne Majesteit de 4de Druk Gyalpo, Jigme Singye Wangchuck. Het verleden en de toekomst lijkt te fuseren in de details van de Lhakhang (tempel) en de structuur ervan vertelt het verhaal van een hoge krijgers figuur, wiens visie de verre toekomst doorboort in een fijne mix van geschiedenis en mythologie. Bhutanese gezinnen genieten van een bezoek aan de pas tijdens feestdagen en in het weekend om te picknicken of om gewoon genieten van het landschap. Het is gebruikelijk om families en vrienden onder de chortens zitten om te genieten van een lunchpakket en warme thee.

    Naast de chortens is er een klooster genaamd de Druk Wangyal Lhakhang (tempel), gebouwd ter ere van het vierde Druk Gyalpo (hoofd van de staat van Bhutan), Jigme Singye Wangchuck. Het open terrein in de voortuin is de locatie voor het jaarlijkse Dochula Druk Wangyel Festival. De pas met 108 memorial chortens grenst aan het 1ste Royal Botanical Park.

    De pas is gelegen op een hoogte van ongeveer 314 m op de East West Road van Thimpu naar Punakha en verder naar het oosten in de Himalaya te midden van de Oostelijke Himalaya met sneeuw bedekte bergen. In het oosten van de pas, zijn de besneeuwde toppen van de Himalaya goed te gezien met onder hen de Masanggang op 7.158 meter, de hoogste piek in Bhutan, in de lokale taal bekend als de Gangkar Puensum. De pas maakte deel uit van de oude paden Thimphu en Punakha.

    De Druk Wangyal Khang Zhang Chortens zijn rood-band of khangzang chortens, 108 in aantal, gebouwd in een centrale heuvel op de pas, onder de vleugels van de Koningin Ashi Dorji Wangchuk Wangmo. Deze werden gebouwd als een gedenkteken ter ere van de Bhutanese soldaten die werden gedood in december 2003, in de strijd tegen Assamees opstandelingen uit India. Het markeert de bijzondere overwinning van koning Jigme Singye Wangchuck, die de rebellen uit hun kampen (er waren 30 kampen) verdreef. Vanuit het Bhutanese grondgebied pleegden ze overvallen in Indiase grondgebied van Assam. Na de oorlog ging de koning terug naar Thimpu op 28 december 2003. Zij werden medio juni 2004 afgerond, ingewijd en geheiligd met religieuze rituelen gehouden op 19-20 juni.

    De chortens zijn gebouwd in drie lagen, het laagste niveau heeft 45 chortens, het 2de heeft 36 en de bovenste laag heeft 27 chorten, gebouwd rond de belangrijkste chorten. De constructie van deze chortens werd uitgeoerd volgens religieus gewijde rituele procedures. Als de hoogte van de chortens 1 m bereik wordt er een put in het midden van de chorten. Als symboliek werden granen, bronzen gebruiksvoorwerpen gevuld met boter in de put geplaatst. Bij de volgende stap als de hoogte van chortens toeneemt, worden er beelden van de boeddhistische goden, gemaakt van klei en gevuld met papieren waarop gebedeen werden gegraveerd, begraven. In de volgende fase, die wordt beschouwd als het "vitale stadium", in het oprichten van een chorten is de vaststelling van de sokshing wat betekent "de levende boom van de chorten". De sokshing, wordt verondersteld een verbinding tussen hemel en aarde te zijn binnen een chorten, is een lange vierkante houten paal gemaakt van een jeneverboom, door een persoon die beschikt over de juiste kwaliteiten vanuit een astrologisch oogpunt. De paal werd geschilderd in rode kleur en gegraveerd met sacrale gezangen en geringd met religieuze parafernalia zoals de vergulde beelden van goden, gebedsklokken, kleine klei stoepa's, en ook de edelstenen en juwelen. De sokshing werd vervolgens in een zijde doek gewikkeld en vervolgens op een gunstige dag in de deels gebouwd chorten geplaatst.

    Na voltooiing van de chortens, werd gestart met de bouw van een tempel bekend als de Druk Wangyel Lhakhng, met de achtergrond van de "ongerepte" bossen van de besneeuwde Himalaya gebergte, en voltooid in juni 2008. Deze werd gebouwd om 100 jaar de monarchie in Bhutan te vieren. Schilderijen met thema's van de Bhutanese geschiedenis sieren de muren van de tempel. Een paar van de schilderijen hebben betrekking op de 4de koning die vecht tegen de Indiase rebellen in het bos, monniken met een laptop en een Druk Air vliegtuig. Het lijkt op een "Bhutanese fusie van de 21ste met 15de eeuw".

    Het Dochula Druk Wangyel Tsechu (Festival of Tscehu) wordt jaarlijks gehouden op 13 december, op het terrein gelegen aan Dochula pass. Dit festival werd opgericht in 2011 ter herdenking van de overwinning van de 4de Druk Gyalpo en de Strijdkrachten in 2003. Een speciale Tsechu werd gecomponeerd voor deze gelegenheid door Dasho Karma Ura die er gekostumeerde maskerdansen bij betrok.

    Thimpu Dzongkhag

    Thimpu is de hoofdstad van het land en tevens de hoofdplaats van Thimpu Dzongkhag. Thimpu Dzongkhag grenst aan Tibet.

  • Thimpu
    Thimphu Thimphu Thimphu is de hoofdstad van het koninkrijk Bhutan en ligt in het westen van het land. De stad ligt in een groene vallei op ongeveer 2300 meter hoogte aan de Wang Chhu rivier. De hoofdstad van Bhutan heeft niet meer dan 50.000 inwoners. Voor Bhutanese begrippen is Thimphu een drukke en levendige stad, maar een buitenstaander zal de stad waarschijnlijk niet als een drukke en energieke hoofdstad bestempelen, maar eerder als een kleine en rustige stad. De stad is dan ook de kleinste hoofdstad van AziŰ en misschien ook wel de kleinste hoofdstad ter wereld. Thimphu heeft een aangename sfeer die vooral te danken is aan de traditionele architectuur van de gebouwen. In de stad zul je weinig hoogbouw aantreffen en de meeste huizen zijn gebouwd in de traditionele stijl. Je krijgt een goede indruk van Thimphu als je de stad al wandelend verkent. Deze hoofdstad is zo klein dat verdwalen er bijna onmogelijk is.

    - Vervoer: Op circa twee uur rijden van Thimphu ligt Paro Airport. Vanuit deze luchthaven gaan er wekelijks een aantal vluchten naar Bangkok (Thailand), Calcutta (India), Kathmandu (Nepal), New Delhi (India) en naar Dhaka en Yangon (Bangladesh). Het centrum van Thimphu ligt rond de zuidelijke verkeersrotonde van de stad. Het unieke is dat er geen werkende verkeerslichten zijn, maar in de plaats daarvan is er een dansende politieagent! Want in de stad leiden verkeersagenten het verkeer met elegante gebaren in goede banen.

    - Geschiedenis: Tot ongeveer 1950 was Thimphu maar een kleine samenleving die landbouw als belangrijkste voorziening in hun levensonderhoud had. In de omgeving lagen twee belangrijke forten, een aantal kloosters en tempels en het koninklijk paleis. In 1955 besloot de 3de koning van Bhutan, Jigme Dorji Wangchuk, de hoofdstad van Bhutan te verplaatsen. Thimphu zou vanaf dat moment de enige hoofdstad van het land zijn. Voor deze tijd kende Bhutan namelijk twee hoofdsteden: Punakha was de hoofdstad in de winter en Thimphu was de hoofdstad in de zomer. Sinds 1960 heeft Thimphu een onovertroffen vooruitgang geboekt op stedelijk gebied. Veel inwoners van de stad lieten toen het traditionele plattelandsleven achter zich en gingen zich steeds meer gedragen als echte stadsmensen. De omringende dorpen werden door de stedelijke ontwikkeling van Thimphu opgezogen en werden onderdeel van de stad, waardoor ook het bevolkingsaantal van de stad flink toenam. Toen in 1974 Jigme Sinye Wangchuk tot koning van Bhutan werd gekroond, werd er een groot moderniseringsplan uitgevoerd waarbij werd gelet op een stabiele relatie tussen traditie en vooruitgang. Er werd flink in de stad ge´nvesteerd en hotels, restaurants en winkels verschenen in het straatbeeld. Ook werden er verschillende binnen- en buitenlandse overheidsgebouwen in de stad gevestigd en bovendien werd de infrastructuur flink verbeterd. Norzin Lam is de hoofdstraat. Het is een drukke straat met allerlei winkeltjes, restaurants en hotels.

    De wekelijks Changlingmethang markt wordt wekelijks gehouden in het weekend gehouden en is te bezoeken van vrijdagmiddag tot zondagnacht. Op de markt zijn er vooral groenten te koop, maar je kunt er ook terecht voor gedroogd vlees en vis. Bovendien vind je in enkele stalletjes religieuze objecten, zoals stoffen, gebedsvlaggetjes en houten mandjes. Op deze markt kun je als reiziger soms aantrekkelijke souvenirs kopen tegen een mooie prijs.

    -Bezienswaardigheden:
    Paro Dzongkhag

    De Paro vallei strekt zich uit van de samenvloeiing van de Paro Chhu en Wang Chhu rivieren tot aan Jomolhari berg aan de Tibetaanse grens in het noorden. Deze schilderachtige regio is een van de breedste valleien in het koninkrijk en is bedekt met vruchtbare rijstvelden en heeft mooie, kristallijne meanderende rivieren in de vallei.
  • Paro
    Paro stad is snel gegroeid in de afgelopen jaren en er zijn tal van restaurants, bakkerijen en cafÚs om uit te kiezen. Een van de onderscheidende kenmerken van Paro stad dat deze gelegen is in een vlak dal en volgt een raster-achtig patroon. Het centrale plein is versierd met een grote gebedsmolen en een klein amfitheater waar vaak evenementen zoals concerten worden georganiseerd. Bezoekers brengen vaak meerdere dagen door in Paro want er zijn meer dan 155 tempels en kloosters in dit gebied, sommige stammen zelfs uit de 14de eeuw. Onder hen is de tempel, die wordt beschouwd als Bhutan meest iconische mijlpaal het Taktsang Klooster, of Tiger's Nest. De 1ste internationale luchthaven van het land bevindt zich in Paro. Vanwege de nabijheid van de luchthaven en de vele historische en religieuze plaatsen in de regio zijn er een groot aantal luxe toeristische resorts in Paro. Paro is ook de thuisbasis van het nationaal museum gevestigd in Paro Ta Dzong, een oude wachttoren die nu honderden oude Bhutanese kunstvoorwerpen en kunstwerken toont waaronder traditionele kostuums, harnassen, wapens en handgemaakte werktuigen voor het dagelijks leven. De collectie van het Nationaal Museum behoudt een snap-shot van de rijke culturele tradities van het land. Ook een bezoek waard is de Drugyel Paro Dzong of het fort. Deze Dzong werd gebouwd door Zhabdrung Ngawang Namgyal in 1646 om zijn overwinning op plunderende Tibetaanse legers te herdenken. Hoewel het fort werd verwoest door een brand in 1951, blijven de ru´nes van een indrukwekkend en imposant gezicht.

  • Tiger's Nest
    Tijgernest Het Taktshangklooster (Taktshang betekent Tijgernest) is tegen een steile rots gebouwd, 700 meter boven de vallei van Paro, op ruim 3120 m boven zeeniveau. Guru Rinpoche vloog op de rug van een tijger naar deze plek om demonen te temmen. Hij wordt beschouwd als de 2de Boeddha. Je kunt alleen te voet of per ezel de 7 tempels van het klooster bereiken, want de weg ernaartoe is erg steil. Langs het pad naar boven zijn verschillende gebedsplaatsen te vinden. Er staat ook een, door een waterrad aangedreven, gebedsmolen. Het lijkt alsof je recht tegen de wand op moet klimmen, maar je loopt langs een zigzaggend pad door een smalle kloof en daarna klim je over zeer steile trappen tot bij de ingang. In het klooster mag je niet fotograferen.

    Vanuit Tibet streek hier ooit, volgens de overlevering, de boeddhistische Guru Rinpoche neer. Op zijn vliegende tijger verspreidde hij het boeddhisme in Bhutan. Na een klim van 2 u over smalle bergpaden en steile kliffen, dwaal je door de gangen van het tijgernest, zoals de monniken het witte klooster noemen. Het is gebouwd tegen de grot waarin Guru Rinpoche net zolang mediteerde tot hij sterk genoeg was om alle boze geesten en demonen in Bhutan te verslaan. In het tijgernest is geen krant, televisie of radio te bekennen. Een 20tal monniken leven er compleet ge´soleerd van de buitenwereld. Zelden dalen ze af richting de stad Paro om er inkopen te doen. In de witte huisjes bovenop de rots brengen ze hun dagen, in navolging van Guru Rinpoche, al mediterend door. In alle eenzaamheid, zoals monniken dat al eeuwen in Bhutan en Tibet doen.

    Tassen, telefoons en camera's moeten worden neergelegd bij de ingang. De meeste groepen bezoeken de Dubkhang (Pelphu Lhakhang), de grot waar Guru Rinpoche mediteerde gedurende 3 maanden. Buiten de grot is een standbeeld van Dorje Drolo, de manifestatie van de Guru als tijger die verondersteld wordt naar Taktshang te vliegen. De binnenste grot is afgesloten achter een spectaculair vergulde deur. Muurschilderingen van Guru Tshengye, de 8 manifestaties van Guru Rinpoche, sieren de muren. Boven de binnenkant van de hoofdingang, is een muurschildering van Thangtong Gyalpo met zijn ijzeren kettingen. Diverse demonische dieren afgeleid van godheden en manifestaties van de godheid Phurba sieren de muren, terwijl buiten een beeld is van de beschermer Tseringma die een sneeuwleeuw berijdt. De volgende kapel op de linkerzijde heeft verbindingen naar de Dorje Phagmo. De binnenste chorten behoort tot Langchen Pelgye Tsengay, een 9de-eeuwse leerling van Guru Rinpoche, die in de grot mediteerde. Achter de chorten is een heilige bron. Verderop in het complex, aan de linkerkant is de Drole Lhakhang, waar de monniken sungke (gezegend draden) uitdelen, terwijl aan de rechterkant een beeld van de Guru Tsengye Lhakhang staat de 17de-eeuwse stichter van het klooster.

    Paro tshechu wordt gehouden in de lente en is een van de meest kleurrijke en belangrijke gebeurtenissen in Paro Dzongkhag. De Tsehchu wordt beschouwd als een belangrijke attractie en uit naburige districten komen de mensen om deel te nemen aan het feest. Vroeg in de ochtend op de laatste dag van de viering hangen de monniken weer een gigantische thangkha (geborduurd schilderij) van Guru Throngdel binnen de Dzong. Thongdrols zijn bijzonder indrukwekkende voorbeelden van de boeddhistische kunst. Ze worden beschouwd als zo heilig dat gewoon bij het zien van een Thongdrol de kijker van de zijn zonde wordt gereinigd.

    Taktsang Lhakhang (tijgersnest) is het meest iconische monument en religieuze plaats in Bhutan. Deze tempel is een van de meest heilige plaatsen in het koninkrijk en klampt zich vast aan een steile rotswand 900 m boven de Paro Valley. Het werd voor het eerst gebouwd in 1692 in een grot waar Guru Rinpoche mediteerde in de 7de eeuw na Christus. De legende stelt dat Guru Rinpoche naar deze plaats vloog op de rug van een tijgerin en in de grot mediteerde voor 3 jaar, 3 maanden, 3 dagen en 3 uur om kwade demonen die er woonachtig zijn te onderwerpen. De grot wordt beschouwd als een heilige plaats en sindsdien hebben vele beroemde heiligen er gemediteerd. Taktsang Lhakhang ligt op ongeveer 10 km ten noorden van Paro stad op een hoogte van 3.120 meter. Om er te komen moeten de bezoekers ongeveer 2-3 uur door het prachtige, schaduwrijke pijnboombossen wandelen.

    Dochula

    Dochula pas ligt op de weg naar Punakha van Thimphu. De pas is een populaire bestemming onder toeristen en biedt een adembenemend 360░ panorama van de Himalaya bergketen. Het uitzicht is vooral prachtig op heldere winterdagen. De met sneeuw bedekte bergen vormen een majestueuze decor voor de rust van de 108 chortens op de bergpas. Deze 108 Chortens, bekend als de Druk Wangyal Chortens werden gebouwd in opdracht van de oudste koningin-moeder, Hare Majesteit Ashi Dorji Wangchuk Wangmo. De pas is ook een populaire spirituele bestemming voor zowel de lokale bevolking en toeristen vanwege een belangrijke tempel die ligt op de top van Dochula pass. De Druk Wangyal Lhakhang (tempel) werd gebouwd ter ere van Zijne Majesteit de 4de Druk Gyalpo, Jigme Singye Wangchuck. Het verleden en de toekomst lijkt te fuseren in de details van de Lhakhang (tempel) en de structuur ervan vertelt het verhaal van een hoogste krijger figuur, wiens visie de verre toekomst doorboort in een fijne mix van geschiedenis en mythologie. Bhutanese gezinnen genieten van een bezoek aan de pas tijdens feestdagen en in het weekend om te picknicken en gewoon genieten van het landschap. Het is gebruikelijk om families en vrienden te zien zitten onder de chortens om te genieten van een lunchpakket en warme thee.

    Haa Dzongkhag

    Gelegen in het zuid-westen van Paro en met een oppervlakte van ongeveer 1706 km▓ is Haa de kleinste Dzongkhag van het land. Deze kleine regio is een van de mooiste en meest afgelegen gebieden in het koninkrijk met ongerepte alpine bossen en rustige bergtoppen. Deze vallei blijft een van de minst bezochte gebieden in het land. De beboste heuvels van Haa bieden een ideale locatie om te wandelen en mountainbiken. Haa is de thuisbasis van een aantal van de nomadische herders en organiseert jaarlijks een Zomer FestivalHet Haa zomerfestival is een levendige en verheffende viering van de traditionele woon-cultuur, nomadische levensstijl, uniek Bhutanese gerechten, traditionele sport en religieuze voorstellingen. Het biedt een ongeŰvenaard inzicht in het leven en de tradities van nomadische herders in Bhutan. De Haa vallei ligt zeer dicht bij de internationale luchthaven van Paro. Naar Haa reizen duurt ongeveer 2 u en je moet de Chelela bergpas over, Bhutans hoogste pas. Met zijn ongerepte bossen en ruige heuvels is Haa een uitstekende locatie om al wandelend van de Himalaya te genieten. Langs de eeuwenoude paden door berghellingen bedekt met verschillende soorten varens, te midden van velden van witte papavers, dichte bossen van dennen en stromen vol met regenboogforel. De zeldzame witte Papaver groeit op grote hoogte rond de 4000 m en wordt meestal 1 Ó 1,5 m hoog. De Witte Papaver is uniek in Haa en is nergens anders te vinden in de wereld.

  • Haa stad
    De stad is ontwikkeld langs de Haa Chu rivier en kan worden verdeeld in twee verschillende sectoren; het noordelijke deel van de stad is de centrum met de belangrijkste winkels en restaurants, terwijl de zuidelijke helft van de stad wordt bewoond door militairen. Er bevindt zich een Imtrat kamp (Indische Militaire Training Team) en een Bhutanese leger trainingskamp. Nogal uniek, Wangchulo Dzong bevindt zich binnen de Imtrat en werd gebouwd in 1913.

  • Laya
    Laya ligt op een hoogte van 3800 m en het dorp is alleen toegankelijk via een driedaagse trektocht, maar dit is zeker de moeite waard. De schilderachtige tocht zal u een wandeling door enkele van de meest ongerepte natuurgebieden in het land en het dorp zal u betoveren met zijn unieke cultuur. De inwoners van Laya leven nnog steeds op hun traditionele manier sinds mensenheugenis, verborgen in het uiterste noorden van het koninkrijk. De beste tijd om de geweldige cultuur van Laya te leren kenn is tijdens de Owlay festival. Dit oude festival gebeurt eens om de 3 jaar en is een absoluut onvergetelijke viering van de cultuur en religie van Laya. Een ander festival is het Takin Festival, het is de perfecte gelegenheid om je te mengen onder de lokale nomaden en een inzicht te krijgen in hun tradities en cultuur.

  • Adha en Rukha
    De dorpen Adha en Rukha zijn uitstekende plaatsen om inzicht te krijgen in het leven van de landelijke Bhutanese boeren. Hoewel het mogelijk is om te kamperen tijdens uw bezoek we raden je aan om te logeren bij een van de lokale families. De boeren heten je graag welkom in hun huizen en vergasten je met de lokale legendes van zeemeerminnen en oude koningen. Het is meestal beter om je bezoek tijdens de herfst te plannen, omdat deze gebieden in de zomer gevoelig zijn voor bloedzuigers, zandvliegen en muggen.

    Dagana Dzongkhag

    Dagana is een groene regio en meer dan 80% van het district is bebost. Winterharde bomen groeien in de hele regio. Dagana strekt zich helemaal uit tot aan de zuidelijke grens van het koninkrijk. De plaats dankt zijn naam aan det historische Daga Trashiyangtse Dzong, die in 1651 werd gebouwd door Zhabdrung Ngawang Namgyel. Zoals in alle Dzongkhags zijn er diverse boeddhistische tempels en kloosters in het hele district. De Shathong Lhakhang, opgericht door de boeddhistische Meester Dupthob Shawa Ripa en de Nyindukha Lhakhang gesticht in de 18de eeuw zijn het vermelden waard. Shawa Ripa is een oude boeddhistische Meester en er wordt gezegd dat hij 900 jaar gelegen in de tempel gewoond heeft. De 2 belangrijkste gewassen in de regio zijn sinaasappelen en rijst. Landbouw is de belangrijkste bron van inkomsten voor de bewoners van de Dzongkhag. Het district wordt vooral bewoond door twee grote etnische groepen, de Ngalops en Lhotshampas hoewel in de afgelopen jaar mensen uit andere regio's zijn gemigreerd naar deze regio. Dit komt ten goede aan de culturele diversiteit van de regio met de introductie van nieuwe festivals en tradities.

    Terug naar het reisverslag