Bahariya

Al-Wahat al-Bahriyah, (Arabisch: al-Wahat al-Bahriya, wat betekent de "noordelijke oases"), ligt 360 km ten zuidwesten van Cairo. Eens was de weg van Cairo naar Bahariya een karavaanroute, maar sinds 1978 is de weg geasfalteerd. De oase ligt 128 meter boven de zeespiegel en is daarmee de hoogst gelegen oase in de Westelijke woestijn. Bahariya ligt ingesloten tussen zwarte heuvels, die hun donkere kleur ontlenen aan mineralen en ijzer in de bodem.

De oase Bahariya (36.000 inwoners) bestaat uit een aantal dorpjes (Managim, el-Hara, Mandisha, Zabw, Agouz, Bawiti en al-Haiz), ieder omringt door het groen van de dadel-, guava-, mango- en olijvenbomen. El-Bawiti is het grootste dorp van Bahariya en telt ongeveer 20.000 inwoners. Landbouw is nog steeds een belangrijke bron van inkomsten, maar de ijzerertsindustrie dicht bij Bahariya biedt werk voor veel Wahati mensen. Recent is er ook sprake van een toename van het toerisme naar de oase, omwille van Oudheden (graven, mummies en andere artefacten zijn er ontdekt), en vanwege de mooie woestijnen. Wahati en buitenlandse gidsen leiden avontuurlijke woestijn rondleidingen van Bahariya naar de omliggende witte en zwarte woestijnen, en soms naar Siwa of de zuidelijke oases. Toerisme is een nieuwe en belangrijke bron van inkomsten voor de lokale bevolking.

De mensen van de oase, of de Wahati mensen (betekenis "van de oase" in het Arabisch), zijn de afstammelingen van de oude mensen die woonden in de oase, bedoeïenen stammen uit Libië en de noordkust, en andere mensen uit de Nijl-vallei, die kwamen om zich te vestigen in de oase. De meerderheid van de Wahati mensen in Bahariya zijn moslims. Er zijn een aantal moskeeën in Bahariya. De aard van sociale instellingen in de oase wordt sterk beïnvloed door de Islam. Ook traditionele muziek is zeer belangrijk voor de Wahati mensen. Fluiten, drums, en de simsimeyya (een harp-achtig instrument) worden gespeeld bij sociale gelegenheden, met name op bruiloften. Traditionele liederen gezongen in landelijke stijl zijn doorgegeven van generatie op generatie.

De vroegste archeologische resten stammen uit het Nieuwe Rijk (ca. 1550-1069 v.Chr) zoals het graf van Amenhotep Huy, een gouverneur uit de 19de dynastie. Rond Bawiti zijn een aantal bezienswaardigheden uit de 18de dynastie (1550-1292 v.Chr) en 26ste dynastie (672-525 v.Chr) te bewonderen, zoals de tempels van Ain al-Muftella en de graftomben van Qasr Selim. Maar vooral is de oase beroemd geworden door de vondst van de Gouden Mummies in 1996. En toont hiermee aan dat ook de oases van de Westelijke woestijn eeuwenoude kunstschatten bezitten en dat niet alleen de Nijlvallei een interessante kijk op het Egypte van lang vervlogen tijden geeft.

Bahariya is bovenal de poort naar de vele schitterende woestijnen, zoals: de Black Desert, Aqabat, Western Desert, de druipsteengrot Cave Djara en de White Desert met zijn bizare witte rotsformaties.

Bezienswaardigheden



Qasr Selim (26ste dynastie) (Graftomben van Bannentiu en Zed-Amun-ef-Ankh)
Bahariya kende gouden tijden tijdens de regeerperiode van Ahmose II (570-526 c), in de 26ste dynastie. In deze tijd was Zed Khonsu ef-ankh de gouverneur van Bahariya. Na 525 v.Chr kwam Egypte in handen van de Perzen. In een kleine heuvel van Qasr Selim zijn in 1938 door Ahmed Fakhry twee graftombes uit de 26ste dynastie gevonden. De één is van de koopman Zed-Amun-ef-Ankh en de ander behoort toe aan zijn zoon Bannentiu. Beide graftomben hebben schitterende decoraties. Uit de pilaren en muren van de graftombe van Bannentiu zijn een viertal gaten uitgehakt door een schoolleraar. Gelukkig werd hij met de gestolen blokken op het vliegveld van Cairo gepakt. Helaas zijn de vier blokken niet teruggebracht naar Qasr Selim in Bahariya. Ze zijn nu te zien in het Egyptisch Museum in Cairo. Beide tomben zijn geplunderd en hergebruikt in de Romeinse tijd (30 v.Chr-640 n.Chr), maar de muurschilderingen zijn intact gebleven en tonen schitterend gekleurde taferelen van Bannentiu die naar Osiris wordt gebracht, een tafereel waar Anubis en Horus zijn hart wegen, de reis naar de zon met de zonnebark en samen met de goden Hathor, Anubis, Isis, Horus, Nephthy, Horus-Anubis en Hat-Mehyt.

Gouden Mummies
In 1996 werden de graftomben van de 'gouden mummies' ontdekt. In iedere tombe liggen 2 rijen van 12 mummies - volwassenen en kinderen - gerangschikt in de Romeinse stijl, met de voeten naar de muur en met de hoofden naar het gangpad. Sommige mummies hebben gouden maskers. Waarschijnlijk liggen hier ongeveer 10.000 mummies begraven. Drie vergulde, schitterend versierde mummies zijn samen met een babymummie, welke zijn/haar gezicht is gemodelleerd in de vorm van een Horus-bek, te bezichtigen in het kleine museum van Bawiti.

De tempel van Alexander de Grote (331 v.Chr)
In 331 v.Chr. kwam Alexander de Grote in Bahariya na zijn bezoek aan het Orakel van Siwa. Ter ere van die gelegenheid werd de tempel gebouwd. Het is in ieder geval de enige tempel in Egypte die gewijd is aan Alexander de Grote. Het uit twee kamers bestaande heiligdom is versierd met bas-reliëf sculpturen. Er is weinig van over maar op één wand staat een scene afgebeeld waarop Alexander de Grote offers brengt aan Amon-Ra en Horus.

De tombe van Amenhotep Huy (18de/19de dynastie)
Op de heuvel van Qarat al-Helwa ligt de graftombe van Amenhotep Huy uit de 18e of 19e dynastie. Deze tombe uit de Nieuwe Rijk (1550-1069 v.Chr) werd in 1900 ontdekt door Duitser Georg Steindorff. Het is tot nu toe de oudste tombe die gevonden is in Bahariya.
Amenhotep Huy was gouverneur van Bahariya. Zijn tombe is uitgegraven in een zandstenen heuvel en bestaat uit een entreehal met twee zandstenen pilaren. Een tweede hal telt vier pilaren en drie kleine grafkamers. Twee grafkamers zijn verdeeld in twee smalle ruimten. In de twee hallen zijn niet alleen begrafenis- en religieuze scènes te zien. Ook zijn er afbeeldingen van het oogsten van graan en het bereiden van wijn ter ere van de farao uit de Nijlvallei.

Darb al-Siwa de oude karavaanroute
Darb Siwa, de oude karavaanroute van Bahariya naar Siwa, is één van de mooiste routes in Egypte. Zandduinen, onbewoonde oasen, rotsformaties en wijde kiezel- en zandvlaktes wisselen elkaar af. Via de onbewoonde oasen Sittra, Nuwamisa, Bahrein en al-Areg bereik je Siwa. De oude karavaanroute loopt dwars door Sitra Oase, maar maakt hier weinig indruk. Ten westen van de weg ligt een meer. Het meer is ongeveer 22 km lang en 5 km breed en heeft een hoog zoutgehalte. Om het meer te bereiken is een 4x4 auto nodig.

De tempel Ain al-Muftilla (26ste dynastie)
Ain al-Muftella was eens een waterbron en voorzag al-Qasr Bawiti van water. De tempel van Ain al-Muftilla ligt dichtbij het oude centrum al-Qasr Bawiti. Georg Steindorff ontdekte in 1901 één van de vier tempels. De andere drie werden in 1938 ontdekt door de Egyptische archeoloog Ahmed Fakhry ontdekt. De vier tempels zijn uit zandsteen gebouwd en dateren uit de 26ste dynastie, tijdens de regeerperiode van farao Ahmose II (ca. 570–526 v.Chr). De stenen tempel heeft vier kapellen die zijn gedecoreerd met gezonken reliëfs. Een deel van de tempel werd gebouwd door hogepriester Zed-Khonsu-ef-anch. Zijn broer Sheben-Khonsu was gouverneur van het district tijdens het bewind van Ahmose II (ca. 570–526 v.Chr.). Na de dood van Sheben-Khonsu nam Zed-Khonsu-ef-Ankh de positie van gouverneur van hem over. Hij was ook de tweede profeet van de god Amon, een erg belangrijke post. Het was Steindorff die op een van de muren van een kapel de namen van farao Ahmose en van Zed-Khonsu-ef-Ankh en zijn broer ontdekte. In de tempel zijn een aantal schilderingen te zien waar farao Ahmose II en de gouverneur samen offers brengen. De tempel Ain al-Muftilla heeft vier kapellen die zijn gedecoreerd met gezonken reliëfs. Vergelijkbare scènes zijn te vinden in verschillende tempels uit dezelfde tijd in Boven-Egypte.

Tempel van Bes
De tempel van Bes werd ontdekt door een bewoner van Bawiti in 1988 toen deze een basalt steen vond met de cartouche van Farao Amenhotep IV (Achnaton, Akhenaten 1352-1336 v.Chr) uit de 18de dynastie. In de tempel vond men een 120 centimeter beeld van Bes, de beschermer van moeders en kinderen. Het is tot nu toe, de enige tempel in Egypte, opgedragen aan de dwerggod Bes. De bouw van de tempel is gestart in de Griekse periode (332-30 v.Chr) en gecomplementeerd in de Romeinse periode (30 v.Chr-640 n.Chr). Het beeld van Bes is nu te bewonderen in het Egyptisch Museum in Cairo.

Black Desert
Even buiten Bawiti begint de Black Desert met zijn dozijnen en dozijnen zwarte heuveltoppen. Dit gebied bestaat uit vulkanisch basalt en rose kalksteen. Vanaf de berg al-Zuqaq heb je een prachtig uitzicht over de Black Desert.

Black Mountain
Vanaf de 50 meter hoge Jebel al-Mi'ysrah heb je een prachtig uitzicht over de oase en de omliggende dorpjes Agouz en Mandisha. Jebel al-Mi'ysrah wordt ook wel de Black Mountain genoemd. Een andere bijnaam van deze berg is Jebel el-Ingleez, de Engelse berg. Op deze berg staat een ruïne van een Engelse uitkijkpost, welke in de Eerste Wereldoorlog onder leiding van Captain Williams werd gebruikt om de legertroepen van Sanusi (Libië) te observeren.

The Roman Arch of Triumph
In het begin van de 19de eeuw schreef de Fransman Frederic Cailliaud (1787-1869) in een van zijn boeken over een Arch of Triumph in Bahariya. De boog zou rusten op 4 zuilen. Maar in 1870, toen de ontdekkingsreiziger Gerhard Rohlfs door Bahariya reisde, waren er nog 2 zuilen. Nu is er nog weinig over van de ruïnes en zijn ze moeilijk te vinden.

Qasr Muharib
Dichtbij het dorpje Mandisha zijn de ruïnes van een romeins fort, een koptische kerk en aquaducten te vinden.

Jebel Dist
In 2001 zijn bij Jebel Dist, ook wel de Piramideberg genoemd, beenderen van de op twee na grootste dinosaurus ter wereld, de Paralititan stromeri, gevonden. De dinosauriër is vernoemd naar de Duitse paleontoloog Ernst Stromer (1870-1952) welke tussen 1911 en 1914 als eerste onderzoek deed in dit gebied. Stromer vond de fossiele resten van drie vleesetende dinosauriërs bij Jebel Dist. Het zijn de Bahariasaurus ingens, Carcharodontosaurus en de Spinosaurus aegyptiacus. Deze dinosaurussen leefden hier in de Krijtperiode (145-66 miljoen jaar geleden).

Qasr Masuda
Vlakbij de koptische kerk St. George zijn de resten van een romeinse fort, genaamd Qasr Masuda, te vinden. Het was een van de meest noordelijke van de Romeinse garnizoenen in de Western Desert ten behoeve van de bewaking van de handelsroutes.

Koptische Kerk St. George
In het meest zuidelijk liggende dorpje al-Haiz in oase Bahariya zijn de ruïnes te vinden van de koptische kerk Sint-George. Het is gebouwd tussen de 4de en de 5de eeuw. Samen met de Christelijke kerk in Bagawat in de oase Kharga nemen deze twee kerken een erg belangrijke plaats in de Christelijke geschiedenis. Volgens Abu Salih, een Christelijke historicus, zijn de relikwieën en het onthoofde lichaam van St. Bartholomew, één van de discipelen van Jezus, hier begraven. In 1820 maakte Frederic Cailliaud een tekening van de koptische kerk.

Crystal Mountain
Ten zuiden van dorpje al-Haiz, op weg naar de White Desert, komen we eerst langs Crystal Mountain. De Bedoeïenen noemen deze berg Hagar al-Makhrum, 'Rots met een gat'. Dit gebied ligt bezaaid met kristallen. Een rots van Khoman kalksteen, met stalctieten en stalagmieten is erg fotogeniek door de calcite crystal. Cave Djara
Via het dorpje el-Hara passeert men schitterende gebieden, waaronder de piramide bergen (Pyramid Mountains) en de zandduinen van Ghard Abu Muharrik voordat men Cave Djara bereikt. Ghard Abu Muharrik is één van de langste duinriem van Egypte en is ongeveer 35.000 jaar geleden al ontstaan. Cave Djara, ook wel Gara Cave genoemd, werd ontdekt door Gerhard Rohlfs (1831-1896) toen hij in 1873 reisde van Darb Aysut naar Farafra. En 100 jaar later, in 1989, weer herontdekt door Carlo Bergmann. De entree van de druipsteengrot begint als een kloof in de grond. Door een kleine opening is het te betreden en bestaat uit één grote en twee kleinere ruimtes. Het is verbazingwekkend wat je hier onder de woestijngrond aantreft. In de grote ruimte zijn prachtige helderwitte stalactieten, maar ook in andere kleuren. En op een rots in de grot zijn rotstekeningen van struisvogels, steenbok, antilope en andere dieren te zien. De tekeningen op deze kalkstenen rots is gedateerd tussen 8000 en 5000 jaar voor Christus.

Darb Siwa
Nuwamisa Oase, oase van de muskieten, is een prachtige oase met honderden palmbomen rondom een zoutmeer en heeft kliffen en baaien. Al eeuwenlang is Nuwamisa onbewoond, alleen een paar grotten en tomben uit de Romeinse tijd bewijzen dat hier vroeger mensen moeten hebben geleefd. Nuwamisa doet zijn naam echt eer aan. Na zonsondergang is het geen pretje om hier te zijn en zeer zeker niet om hier te overnachten. Miljoenen muskieten komen je dan met een bezoek vereren. Om Oase Bahrein, de Oase van de Twee Meren, te bereiken rijden we eerst door een vlak kaal landschap. En dan zie je opeens het water van de twee zoutmeren schitteren. In de Romeinse tijd was dit gebied bewoond. Deze oase is dan ook bezaaid met oude graven uit de Grieks-Romeinse tijd. Oase Nuwamisa en Bahrein zijn mooi, maar oase al-Areg is het meest spectaculair van de genoemde oases. Vanaf de witte kalkkliffen heb je een prachtig uitzicht over de oase. In de oase is een meer en er zijn een aantal oude tombes.

Terug naar het reisverslag