Reisverslag Egypte

door Guido Driesen
Kaart Egypte

Tips:

Voorwoord

Welkom Na het zien van een reportage over Egypte leek ons een bezoek aan dit, met al zijn oudheden, wel de moeite waard. De keuze van de reisorganisator was niet echt gemakkelijk daar het aanbod zeer groot was en iedereen had zo zijn eigen specialiteiten. Na alles goed overwogen te hebben werd er besloten om met Koningaap te reizen, daar we met deze reisorganisatie reeds een reis ondernomen hadden en deze toen zeer goed geregeld was. De boeking gebeurde via Koningaap Nederland daar de prijs in Nederland per persoon 100,00 € beter koop was dan in België. Dit is nu een voordeel van de euro en boeken via internet. De reden van het prijsverschil is de lagere BTW op reizen in Nederland.

Als periode werd 11 maart tot 1 april gekozen. Begin januari werd online de reis vastgelegd. Toen gebeurde het: op 25 januari 2011 brak de revolutie in Egypte uit. Het werd bang afwachten of de reis wel doorging. Volgens de Zwitserse krant “Nue Zurcher Zeitung” verlieten in de week na 25 januari ongeveer 1,5 miljoen toeristen Egypte. Van november tot april is het hoogseizoen in Egypte en zijn de hotels voor 90% bezit. Tijdens de revolutie was de hotel bezetting aan de Rode Zee amper 10%, in Luxor en Cairo 4%. Nog volgens de Nue Zurcher Zeitung waren de kleine zelfstandigen zoals de uitbaters van de souvenirwinkels en het hotelpersoneel de grootste slachtoffers van de revolutie.

Gelukkig gin de reis door. We werden dan ook zeer hartelijk ontvangen toen we op de vliegveld van Cairo aankwamen. We waren de eerste groep die terug een bezoek bracht aan Egypte na de revolutie. Op heel veel plaatsen stonden nog militairen met tanks, maar zij waren zeer vriendelijk en begroeten ons hartelijk zoals zo vele Egyptenaren tijdens deze reis met: “Welcome back to Egypte”.

naar boven

11 maart 2011 - Kleine-Brogel - Cairo

We zijn om 1u30 opgestaan, maar ja op vakantie gaan is voor mij vroeg op om veel te zien. Na het douchen en het eten zijn we dan om 2u15 richting Schiphol vertrokken. Pieter en Xander hebben ons (Lut, Nele en Guido) naar de luchthaven gebracht. Na een rustige rit kwamen we om 4u20 aan. Onze vlucht naar Cairo, via een tussenlanding in Zurich vertrok pas om 7u00. Na onze bagage ingecheckt te hebben hadden we dus nog voldoende tijd om een tas koffie bij Starbucks te drinken. Stipt om 7u00 vertrokken we richting Zurich.

Zicht vanuit het vliegtuig Na een croissant en een drankje aan boord landen we om 8u10. Ook hier hadden we voldoende tijd om de winkeltjes op de luchthaven te bekijken. De vlucht naar Cairo vertrok met 10 minuutjes vertraging om 9u45 naar Cairo. Omstreeks 14u05 zouden landen in Cairo. De vlucht verliep uitstekend en de maaltijd was lekker, wat je niet altijd kan zeggen op een vliegtuig. De maaltijd bestond uit een brood, een stuk kaas, een slaatje, aardappelen, kip, broccoli, een drankje en als dessert een stukje taart. We landen om 14u17 plaatselijke tijd (in België was het 13u17).

Aangekomen in Cairo moesten we in de luchthaven nog even wachten op ons visum, de plaatselijke vertegenwoordiger van Koningaap was er nog niet. Toen deze aankwam kregen we allemaal een roos, want wij waren de eerste groep die Egypte bezocht na de revolutie van 25 januari 2011. Een mooie stikker in onze reispas, dan door de douane en hup onze koffers gehaald. Daar stond onze reisbegeleidster van Koningaap ons ook al op te wachten. Zij vertelde ons dat we niet zoals voorzien de vlucht van 19uOO konden nemen, omdat we dan om 22u15 in Cairo zouden aankomen. We moesten dan op de luchthaven blijven omdat er nog steeds een avondklok is ingesteld.

Met een busje vertrokken we richting ons hotel, Santana. Annette, de reisbegeleidster van Koningaap, gaf ons tijdens deze rit al een beetje uitleg over
Cairo. Tijdens onze uitstappen zouden we steeds met hetzelfde busje reizen met steeds Abdu als chauffeur. Na een ritje van een uur kwamen we aan in ons hotel. Na de verdeling van de kamers gingen enkele reizigers onder begeleiding van Annette geld halen, maar alle automaten waren buiten werking. Dan maar naar het Hilton hotel waar er een bank gevestigd in het hotel. Deze is dag en nacht open. (koers: 1,00 € is 8,10 Egyptisch pond (£e)).

Daar we ons niet ver van het hotel mochten begeven zijn we in de buurt eerst iets gaan drinken om kennis te maken met de anderen van onze groep. In dezelfde zaak hebben we ook gegeten. Het was lang wachten maar het was lekker en niet te duur. Ik heb een kipkebab gegeten en 1 cola light genomen. Lut heeft eerst soep gegeten en dan een kipschotel en een flesje water gedronken. Nele heeft een spaghetti gegeten en een cola gedronken.

Na het eten trakteerde een Egyptenaar ons op een tas thee en het roken van een waterpijp (Sisha). De thee was goed, maar de waterpijp vonden de meesten niets bijzonder. Daarna zijn we met Tommy zo noemde de man zich naar zijn winkeltje in papyrus zaken gegaan. We hebben er een papyrus souvenir gekocht om in te kaderen. Om 21u15 zijn we gaan slapen want het was een lange dag. Het was maar 17 graden in Cairo, dus niet echt warm zoals de meesten van ons toch verwachten.

Caïro is met 18 miljoen inwoners de grootste, levendigste en dichtstbevolkte stad van Egypte. Overal in de stad hoor je toeterende auto’s die zich een weg door het drukke verkeer proberen te banen. Caïro ligt in de woestijn, ten zuiden van de Nijldelta en er is is van alles te doen. Je kunt bijvoorbeeld een bezoek brengen aan het Egyptisch museum in het centrum van de stad. Hier word je overspoeld door miljoenen artefacten uit het faraonisch verleden. Er is zoveel in het museum te zien, je raakt niet uitgekeken! Een hoogtepunt zijn de schatten van Toetanchamon, waaronder het wereldberoemde gouden dodenmasker. In het oude centrum vind je de Khan-al-Khalili bazaar, voor de liefhebber een waar winkelparadijs. Hier verhandelen de Egyptische handswerklieden hun zelfgemaakte producten. Zoals op alle bazaars in Egypte moet je hier afdingen bij je aankopen.

naar boven

12 maart 2011 - Cairo

Om 6u30 ben ik opgestaan en heb een douche genomen. 0m 7u45 gaan ontbijten. Het ontbijt was in buffet vorm. Het bestond uit diverse soorten brood en beleg en kaas, gekookt ei en roerei, fruit, fruitsap, warme en koude thee, koffie en warme melk. Ik vond het hotel Santander mooi en comfortabel.

Omstreeks 8u30 zijn we vertrokken met ons busje naar het
Egyptisch museum. Er ging vandaag een Egyptisch museum vrouwelijke gids mee, Ansaf. Voor het bezoek aan het museum moesten we onze camera inleveren. Binnen mocht niet gefotografeerd worden. Eerst gaf Ansaf ons een rondleiding van ongeveer 1u30 over de voornaamste dingen in het museum. Daarna mochten we zelf nog een half uurtje rond lopen. Hiervan hebben we geprofeteerd om de mummies te bezoeken, het kostte ons wel 300 £e extra, maar het was de moeite waard.

Citadel De Citadel was pas open vanaf deze namiddag. Zij was gesloten toen de revolutie begon tot nu. Na het bezoek aan de Citadel en de moskee op de citadel, zijn we naar het oude stadsgedeelte gegaan. We bezochten Khan el-Khalili. Een netwerk van kleine straatjes met het ene winkeltje naast het andere. Iedereen probeerde er zijn waren te verkopen. Ook liepen er veel straatventers rond die allerlei rommel trachtten te verkopen. Nele heeft er een zonnebril gekocht. De vraagprijs was 200 £e maar we hebben afgeboden tot 160 £e. Nele gaf 200 £e en kreeg maar 30 £e terug. Na een korte discussie kreeg ze toch 4O £e terug. Daarna hebben we nog karkade (thee) gedronken.

Khan El-Khalili, gelegen in Cairo, is de grootste soek ter wereld. De markt is ontstaan aan het eind van de 14de eeuw en was in het verleden in trek bij de rondreizende handelskaravanen vanuit Afrika, het Midden-Oosten en Azië. De soek dankt zijn naam aan Emir Djaharks El-Khalili, een machtige Mammelukse prins, die de markt voor het eerst bouwde in 1382. De souk staat tegenover de minaret van de Al_Hussein moskeer (ligt bij islamitisch Cairo). Ten tijde van het Ottomaans Egypte stond de markt ook wel bekend als de Turkse Bazaar.
In 1900 bestond deze soul uit twee wakala's (handelsplaatsen) van tapijten. Hier zie je de meesterwerken van de mammelukse architectuur. Vanaf de restauratie, in 1968, wordt de plaats gebruikt als markt van koperbewerking van bladen van schalen, borden, en andere voorwerpen zoals goud, verzilverd metaal en halfedelstenen.
De markt ligt zo'n 2,5 kilometer ten westen van het centrum van de stad en is goed bereikbaar per taxi en bus. De markt kom pas echt tot leven aan het eind van de middag, in de ochtend en begin van de middag zijn veel winkeltjes nog gesloten. Er is een lichte scheiding tussen het toeristische deel van de soek en het deel dat voornamelijk bestemd is voor de lokale bevolking: rechts van de 'hoofdingang' verkoopt men vooral souvenirs, waterpijpen, goud en zilver terwijl men in het linkerdeel vooral kleding, allerlei gebruiksvoorwerpen, speelgoed en specerijen aan de lokale bevolking verkoopt.

's Avonds zijn we in de stad gaan eten. We hebben de metro genomen tot bij het Vredesplein. Daar was een betoging tegen de oude garde van Moebarak die nog in de regering zaten. Men eiste hun ontslag. Er waren ook nog steeds rellen tussen Kopten en Arabieren. In het begin van maart zijn hier 15 doden gevallen. Wat was het probleem? De liefde. Een Koptische jongen en een Arabisch meisje waren verliefd geworden.

In het restaurant hebben we Egyptisch gegeten. Eerst een voorgerecht bestaande uit diverse sausjes, brood, gebakken bonen en daarbij nog een stoofpotje van gemalen met ei en diverse groenten. Het hoofdgerecht bestond uit mix kebab en als dessert kregen we rijstpap. Het was zeer lekker. Na het eten namen we terug de metro gedaan. Het was nog steeds zeer druk op de metro als in de stad. Alvorens naar het hotel terug te gaan zijn we in een café nog wat gaan drinken. Ook vandaag was de temperatuur tussen 17 en 19 graden.

naar boven

13 maart 2011 - Cairo - Piramides

Om zeven uur ontbijt en om 8u15 vertrekt naar de piramides. De piramides zijn ’s werelds oudste toeristische attractie. Er bestaan nog steeds veel vraagtekens wat betreft deze beroemde piramides. Hoe zijn ze gebouwd en waar werden ze in het verleden precies voor gebruikt? Is er bijvoorbeeld een relatie met de stand van de sterren ten tijde van de bouw? Hele bibliotheken zijn inmiddels over dit onderwerp volgeschreven. De aanblik van de 139 meter hoge Cheops-piramide is overweldigend!
Eerst bezochten we de
piramides van Gizeh (Cheops een van de zeven wereldwonderen, Chefren, Mykerinos). Sfinx Piramides We bezochten de piramide van Mykerinos, dit koste 30 £e. We zijn afgedaald tot in de grafkamer. Er was niets te zien, maar we hebben nu wel een beter idee van de omvang van de piramide. Een bezoek aan de Sfinx mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Het bezoek aan de papyrus winkel viel wat tegen. Een zeer korte uitleg hoe men papyrus maakt en dan maar proberen te verkopen. We hebben vandaag wel buiten kunnen eten. Er was keuze uit vis of kip of mixed grill als hoofdschotel. Het voorgerecht bestond uit diverse groenten en sausjes. Als dessert kregen we een appelsien.

In de namiddag bezochten we in de dodenstad Saqqara, de piramides van Djoser en Teti.

Terug in Cairo zijn we eerst inkopen gaan doen omdat we morgen naar Alexandrië rijden en om tijd de sparen op deze rit van 220 km eten we op de bus. Na een korte verfrissing zijn we omstreeks 18u30 vertrokken naar het centrum om te gaan eten. Niet iedereen ging mee, te moe van de uitstap naar de piramiden. We namen terug de metro en zijn gaan eten in een typisch Egyptisch restaurant waar niet veel toeristen komen. Annette ons gids maakte de keuzes. Het was zeer lekker.

Na het eten zijn we in de stad nog een tas thee gaan drinken en wat gaan rondwandelen in de winkelstraten van Cairo. Om 21u waren we terug in het hotel. Slaaptijd, morgen moeten we om 6 uur op.

Cairo is een echt metropool. De stad bezorgde me een dubbel gevoel. enerzijds vuil en smerig op sommige plaatsen en anderzijds mooie en verzorgd. Er was altijd verkeerschaos. Ook waren de militaire nadrukkelijk aanwezig. Ze waren vriendelijk en je mocht steeds foto's maken. De stad barst ook uit haar voegen. Er zijn veel onafgewerkte appartementen. De hoofdwegen in de stad zijn goed berijdbaar, maar de kleinere wegen liggen er maar miserabel bij. Dit geld ook voor de voetpaden. Je moet goed opletten waar je loopt. Toch heeft de stad ook zijn charmes. Als je wandelde tussen de kleine straatjes in het oude stadsgedeelte met de diverse winkeltjes, de koopmannen die hun waren aanbieden, de straatventers die dit op een meer agresse wijze doen, de piramides, het Egyptisch museum, de moskees, de Koptische kerken, de moderne winkelstraten, de markten het is toch prachtig om te zien.

naar boven

14 maart 2011 - Cairo - Alexandrië

Om 6u zijn we opgestaan en hebben onze koffers gemaakt dan snel ontbijten want we wilden stipt om 7u30 vertrekken naar Alexandrië. Alexandrië de grootste stad van Egypte. Oorspronkelijk gesticht door Alexander de Grote is het nu de meest Europese stad van Egypte, waar vooral de Egyptenaren zelf graag op vakantie gaan. Je kunt hier een bezoek brengen aan de oude volkswijk el-Anfushi, het Romeinse theater, het Grieks-Romeinse museum of de catacomben van Kom es-Shouqafa. Een bezoek aan de haven brengt je bij het mooi gelegen Qaitbey Fort. Het is gebouwd met de overblijfselen van de legendarische vuurtoren van Alexandrië, één van de klassieke zeven wereldwonderen uit de Antieke Wereld. Het Caesareum is het drukst bezochte plein van Alexandrië, ook leuk om een bezoek aan te brengen. Het was een gigantische drukte in de stad. De rit duurde ongeveer 6u duren voor de 220 km.

We hebben ook een begeleider meegekregen van de regering om onze veilgheid te waarborgen. Het Koptisch klooster onderweg mogen we niet bezoeken wegens de spanningen tussen de Kopten en Arabieren. Omstreeks 12u45 kwamen we in ons hotel aan (Amoun). De inkomhal was prachtig. We hebben de koffers uitgeladen en zijn onmiddellijk vertrokken voor het bezoek aan de stad. Ik dacht in Cairo de nodig verkeersellende gezien te hebben maar
Alexandrië brak alle records. Een wirwar van taxi's, kleine busjes, auto's, paarden, handkarren, camionnetjes, getoeter en daartussen de voetgangers die wilden oversteken alles reed ongeordend door elkaar. Burgers probeerden het verkeer te regelen, de ene deed teken voor te stoppen en de andere deed teken om door te rijden. Toch verliep alles zonder ongevallen. Ik heb toch bewondering voor Abdoe onze chauffeur die ons van de ene bezienswaardigheid naar de andere bracht. We reden ook langs de markten waar zowat alles verkocht werd, kippen, eenden, duiven, kalkoenen, konijnen zowel dood als levend. Ter plaatse werden de dieren geslacht.

catacomben van Kom el-Shouqafa Met een plaatselijk gids hebben we een aantal bezienswaardigheden bezocht zo als de catacomben van Kom el-Shouqafa. Deze deden vanaf de 2de eeuw dienst als begraafplaats van de Romeinen. We zijn ook afgedaald in deze catacomben tot ongeveer 35 m diep. Het was overweldigend. Er zijn verschillende niveaus en sommigen bevatten ruimten die versierd zijn met reliëfs en verlaten tombes. Men schat dat er ongeveer een half miljoen mensen begraven zijn. Volgens een legende zouden de catacomben ontdekt zijn door een ezeltje dat in een gat viel.

Het bezoek aan het theater, de koptische kerk, de bibliotheek, die spijtig genoeg gesloten, en de burcht was geweldig. Om 17u30 kwamen we in het hotel aan. Na een uurtje rusten was het weer tijd om iets te eten. Vandaag hebben we gekozen voor een visrestaurant. De bediening was wel wat rommelig maar het eten was heerlijk en niet te duur. Na het eten zijn we nog over de markt gewandeld.

naar boven

15 maart 2011 - Alexandrië - Siwa Oase

Om 5u30 zijn we opgestaan, want stipt om 7u00 zouden we vertrekken naar de Siwa Oase. Het ontbijt was om 6u30. Even na 7u zijn we vertrokken voor de 600 km lange tocht. Het was gelukkig nog niet druk in Alexandrië zodat we snel uit de stad waren. In El alamein hebben we het Italiaanse militaire kerkhof van de slachtoffers van de 2de wereldoorlog bezocht. Ik was echt onder de indruk. De waanzin van een oorlog kwam hier ten volle tot uiting.

El Alamein is een plaats in het noorden van Egypte aan de Middellandse Zee. De stad ligt 106 kilometer verwijderd van Alexandrië en 240 kilometer ten noordwesten van Caïro. El Alamein heeft 5.788 inwoners (1996). El Alamein is vooral bekend vanwege de veldslag die er plaatsvond tijdens de 2de Wereldoorlog. De Duitsers en Italianen verloren er voor de 2de keer tijdens de oorlog. De 1ste slag die ze verloren was de slag om Engeland in 1940. Het Britse 8ste leger versloeg hier het Duitse en Italiaanse Afrikakorps.

De Duitsers en Italianen verloren 59.000 man aan doden, gewonden en krijgsgevangenen en de Britse schade was 13.000 man. De Duitsers verloren in deze 12-daagse veldslag het grootste deel van hun tanks. Duitsers en Italianen zetten hier 200 tanks in tegen 700 Britse tanks. De Britse leider was generaal (later veldmaarschalk) Montgomery. De tegenstanders stonden onder leiding van generaal Erwin Rommel. De slag viel uiteen in twee delen, de 1ste slag om El Alamein (1 juli – 27 juli 1942) en de 2de slag om El Alamein (23 oktober – 5 november 1942). In El-Alamein is nu een museum dat aan de strijd herinnert en een overzicht van de gevechten geeft.

Na ongeveer 300 km kwamen we in Matrouch aan, waar we ook ons middagmaal namen. De militairen waren ook hier opvallend aanwezig. Eerst kregen we een voorgerecht van koude aardappelen met look en een dipsausje. Als hoofdmaaltijd hadden we op steen gegrilde kip met rijst en/of frieten en tomaatjes. Het restaurant bood ons nog een tas thee aan. Ik het winkeltje tegenover het restaurant hebben we nog wat snoepjes gekocht voor onder weg.

Omstreeks 1u00 zijn we verder vertrokken voor de laatste 300 km. Dit laatste stuk liep volledig door de woestijn. Een kale vlakte met veel zand en stenen. Onderweg stonden er wel hier en daar huisjes waar er gestopt kon worden om wat drank te kopen en je benen eens te strekken. Wij zijn ook aan zo'n plaats gestopt om eventjes onze benen te strekken en wat frisse drank te kopen.

hotel in Siwa oase Nog 150 km door de hitte en de woenstijn. Naarmate we dichter bij
Siwa Oase kwamen werd de natuur veel ruwer, meer heuvels. In de Oase aangekomen viel ons onmiddellijk op dat het politie bureau bewaakt werd door militairen. De politie waren de medestanders van Moubarak en veel mensen zouden het politiebureau willen aanvallen. We sliepen in hotel Moebarak aan het einde van de Oase. In het hotel kregen we een welkomst drank en een dadel als snoepje. Het hotel is prachtig.

's Avonds zijn we in het dorpje gaan eten. Het was a la carte. Er was veel keuze, spaghetti, pizza, couscous, soep, verschillende dranken. Nele heeft spaghetti bolonaise gegeten, Lut en ik spaghetti cleopatra. Na het eten hebben we nog wat rondgewandeld in de oase.

naar boven

16 maart 2011 - Siwa Oase

Siwa oase Een van de mooiste oases van Egypte is de Siwa-oase. Midden in de woestijn ligt dit kleine, lemen stadje te midden van weelderige palmentuinen. De oase is doorspekt met geschiedenis. Hier raadpleegde Alexander de Grote het orakel van Amon, wiens tempel je nog steeds kunt bewonderen, naast andere opgravingen uit het verleden. Maak ook een uitstapje naar de 'Heuvel der Doden', een plek waar graven zijn ontdekt uit de faraonische tijd en waar zich nog veel mummies in bevonden. Maar struin ook door de nauwe steegjes van het oude Siwa of ga de zonsondergang bewonderen aan de rand van de oase. Het fort en de achterliggende oude stad worden door de ondergaande zon prachtig verlicht. Siwa krijgt dan helemaal een sprookjesachtig karakter. De bevolking van Siwa bestaat grotendeels uit Berbers, met hun eigen taal, het Siwi. Ook dat geeft dit geïsoleerde stadje een eigen sfeer.

Het hotel is eenvoudig weg prachtig. Mooie verzorgde tuin. Vandaag begon de uitstap iets later namelijk om 9u30. We hadden dus 's morgens meer tijd en de meesten profeteerden er dan ook van om wat langer te slapen. Het ontbijt was tussen 7 en 9. Het bestond uit een bruine bonenpap, niet echt lekker vond ik, een dip sausje, tomaten en komkommer, ei, gelei en thee.

Vandaag hadden we de keuze ofwel de uitstap met de fiets ofwel met de ezelskar. 5 mensen kozen voor de fiets en de rest voor de ezelskar. De ezeltjes stonden ons al op te wachten. Het was weer eens een andere ervaring. Eerst werd de
Dodenberg (jabal al-Mawta) bezocht. Er waren nog een paar graven die goed bewaard waren. Daarna brachten de ezelskarretjes ons na naar de tempel van het orakel en de tempel van Umm Ubayd. Een bezoekje aan het bad van Cleopatra kon natuurlijk niet ontbreken. Sommige van ons namen een duik in het bad de andere bleven lekker op het terrasje zitten om wat te drinken. Tegen 1 uur waren we weer in het stadje.

Snel een hapje eten, frietjes voor Nele, Egyptische spinazie soep voor Guido en een spaghetti voor Lut. Na de maaltijd bezochten we de vesting "Shali en gingen we wat inkopen doen voor morgen. Lut en Nele hebben zich een hoofddoek gekocht. Omstreeks 15u waren we terug in het hotel, zodat we nog voldoende tijd hadden om ons te verfrissen. Om 16u45 vertrokken we weer met ons ezeltjes om de zonsondergang te bewonderen aan de rand van de oase.

Na een ritje van een half uurtje kwamen we ter plaatse. In een luie stil en met een lekker drankje keken we naar de prachtige zonsondergang. Het was een zeer mooi schouwspel. Nog wat foto's van de ezeldrijvers en we gingen terug naar het marktplein. Er werd terug gegeten waar we gisteren avonden deze voormiddag gegeten hadden. Nele en ik namen een macaroni en Lut at een spaghetti met champignons. Het was een zeer mooie dag met schitterde uitzichten en mooie temperaturen.

naar boven

17 maart 2011 - Siwa-oase - Bahariyya-oase

Een lange tocht bracht ons langs verschillende onbewoonde oases. In dit deel van de Sahara vind je veel verschillende landschappen. De structuur van de bodem verandert van fijn stuifzand tot rotsformaties, het zand verkleurt van wit via geel en oranje naar bruin en zwart. Tijdens deze ontdekkingstocht reisden we over de oude karavaanroutes. Onderweg kwamen we langs wadi’s, laagvlaktes en heuvels. Het hete en droge landschap wordt afgewisseld door onbewoonde groene oases.

Het ontbijt bestond uit melk met een soort kaneel erin, omelet, kaas, gelei, een dipsausje en thee, was wel lekker. We vertokken we om 7u45 met de jeeps naar de woestijn. Eerst een stop bij de lokale politie om te melden dat we de woestijn in gingen. Daar moest ook opgegeven worden met hoeveel personen we waren, met hoeveel jeeps en of we voldoende water bij handen. Normaal zou er ook een politie agent meegaan, maar er was geen plaats meer in de jeeps. Onderweg zouden we nog een zevental checkpointes tegenkomen.

Het was een rit van 440 km, waarvan de eerste 220 km gedeeltelijk op een goed bereidbare weg werd gereden en daarna was het een en al woestijnzand. Het eerste stuk ging dus vrij vlot vooruit, ondanks de verschillende tussenstops om foto's te maken. Later ging het natuurlijk een stuk minder snel.

We hebben checkpointes in de woestijn, in de schaduw van een door erosie uitgehold gesteente. Samen met de Annette bereiden de chauffeurs onze lunch. De ene jeep had wel een beetje pech; drie maal een wiel wisselen in 3 km. De woestijn is zeer afwisselend. De diverse kleuren van het zand donker, dan weer licht, dan ligt er weer gove kiezel dan weer fijne, dan is het vlak dan weer heuvelachtig, opeens een oase dan weer woestijn. Het is eenvoudig weg prachtig.

We passeerden het laatste checkpoint. Vandaar was het nog ongeveer 15 km tot de
Bahariyya-oase. Deze oase bestaat uit een viertal dorpjes die samen Bahariyya vormen. We slapen in het dorpje El Casa. Het hotel is eenvoudig, zuiver en mooi. Na wat verfrissing ziin we het dorp ingetrokken en heb ik een zwembroek gekocht. Het avondeten bestond uit soep, kip, rijst, groeten en als dessert een banaan. Het was een prachtige dag met zeer warme temperaturen.

naar boven

18 maart 2011 - Bahariyya-oase - Witte woestijn

De ochtend brachten we in de buurt van de Bahariyya-oase door. In de middag vertrokken we naar de Witte Woestijn vertrekt. Onderweg kwamen we langs Zwarte Woestijn en maakten we een stop bij Crystal Mountain, een rots vol bergkristallen. De Witte Woestijn is een landschap vol kunstzinnig gevormde kalksteenformaties die een surrealistische indruk geven. Vannacht kampeerden we een nachtje in de woestijn om het echte woestijngevoel te beleven. De chauffeurs hadden hun kookspullen en voedsel mee en zouden een heerlijke maaltijd voor ons bereiden. In de koude maanden raden is een slaapzak zeker geen overbodige luxe, omdat de temperatuur 's nachts behoorlijk kan dalen. In de warme maanden is een lakenzak voldoende. ’s Nachts hadden wee een zeer helder zicht op het heelal. De sterrenhemel straalde zo veel licht uit dat je 's nachts kilometers ver de woestijn in kon kijken.

Het ontbijt was om 8u en bestond uit ei, 2 soorten gelei, honing, tomaten, koffie en thee. Daar het vrijdag was, werd er geen vlees geserveerd. Graftombe Alvorens naar de
witte woestijn te trekken maakten we nog een aantal uitstappen in deze oase. Er stonden 2 jeeps klaar om ons naar de diverse bezienswaardigheden te brengen. Een museum met mummies. In deze buurt zijn meer dan 100 mummies gevonden uit de grieks-romeinse tijd. De mooiste werden tentoon gesteld. De 2 graftombes die we dan bezochten waren prachtig. Het waren tombes van rijke handelaren; vader en zoon. Er mochten geen foto's gemaakt worden in de tombes, maar mist betaling van een fooi mocht iemand toch de nodige foto's nemen. De ruines van het Engelse fort bevonden zich op het hoogste punt van de oase. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over de ganse oase. Vanaf dit punt reden we naar een groot meer. Hier kwam al het water bij elkaar wat via de watervoorziening van de velden. Bij de kamelenfokkerij hadden we geluk. Er was juist een kalfje geboren en de kamelen werden naar de fokkerij gehaald om te drinken. Vanaf 6 jaar is een kameel bereidbaar en hij wordt ongeveer 35 jaar.

Zonsondergang Onze lunch bestond uit ei met diverse groeten en aardappelen (sjakjoeka). Onze busje met als Chauffeur Abdu stond ook al aan het restaurant. Hij had in het hotel al onze spullen al ingeladen. Deze nacht slapen we in de woestijn. In een oase eten de mensen 1 maal per week kip en 1 maal per week ei of vis. De rest bestaat uit groenten die zelf gekweekt worden. Na diverse tussenstops om foto's te maken komen we op ons slaapplek aan. Deze was prachtig gelegen. De rit was prachtig en weer viel de diversiteit van de woestijn op.

Er brandde in het kamp reeds een vuurtje en de Bedoeïen waren reeds druk in de weer om ons eten klaar te maken. Na een tijdje was er voldoende houtskool gevormd om ons vlees te bakken. Het menu bestond uit, soep, kip, rijst, groenten, brood en banaan. Het was een eenvoudige maaltijd maar zeer lekker. Na het eten gingen we met z'n allen rond het kampvuur zitten. We hebben nog wat naar de bedoeïenen hun gezang geluisterd. De waterkan deed dienst als trommel.

De Bedoeïen houden het goed uit in deze ruige woestijn door de vele waterreserves die de valleien van bergen rijk zijn. Het volk mag worden gewaardeerd om het feit dat velen gewend zijn om geen vaste thuisbasis te hebben en daardoor nooit iets meenemen wat ze niet kunnen dragen. Tegenwoordig leven de meeste Bedoeïen in kleine huisjes. Bedoeïenen (meervoudsvorm van bedoeïen) zijn voornamelijk Arabische woestijnbewoners in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Bedoeïenen leven soms in tenten, en hebben een nomadisch, seminomadisch of sedentair bestaan.

Onder meer door invloeden van de westerse cultuur en toerisme is het leven van veel bedoeïenen de laatste decennia sterk veranderd, maar een deel leeft nog met tradities en gebruiken die vele eeuwen teruggaan. Zo zullen veel bedoeïenen tegenwoordig in ieder geval een deel van het jaar een sedentair leven leiden. Het woord bedoeïen is afkomstig van het Arabische badawi, dat woestijnbewoner of nomade betekent. Het woord badw waar dit van is afgeleid, betekent woestijn (net als het woord Sahara overigens), en heeft zelf ook de betekenis bedoeïenen gekregen.

naar boven

19 maart 2011 - Witte Woestijn - Farafra-oase - Dakhla-oase

Vanuit de Witte Woestijn reden we, met de nodige stops vooral om foto's te maken, naar de Dakhla-oase. De Dakhla-oase voldoet ruimschoots aan de romantische verwachtingen over het bijzondere leven in de oase. In het centrum ligt de stad Mut, die hier al is gevestigd sinds de faraonische tijd. De boulevard en de nabijheid van palmen geven het een mooie aanblik.

Ik heb goed geslapen. 'S nachts hebben we wel een bezoek gehad van een woestijnvos. Het diertje heeft ons allemaal eens goed bekeken en is weer verder Om 6u ben ik opgestaan om foto's te maken van de zonsopgang. Het ontbijt bestond uit ei, kaas, gelei, brood, thee en koffie. Omstreeks 8u zijn we dan verder gereden, naar de volgende
oases. Het was een rit van 270 km. Na een uurtje zijn we gestopt aan een warmwaterbron. Het water uit de oase wordt opgepompt van een diepte van 600 tot 1200 m. Het water is dan zeer warm en kan tot 60° bedragen. Na een tijdje koelt de bron dan af. De temperatuur van deze bron bedroeg ongeveer 40°. Het was zalig om een duik te nemen in deze bron. We kregen er thee. De verkopers van allerlei spullen ontbraken natuurlijk niet. Ik heb een t-shirt gekocht en Lut een tafellaken.

Omstreeks 10u waren we in Farafra. Hier bezochten we een coöperatieve. Zij zorgende voor onderwijs en werk in de streek. Het werk bestond uit het verwerken van de wol van de schapen. We gingen eten bij een Egyptische familie, maar alvorens te eten bezochten we hun velden. Deze waren ongeveer 16 ha groot en er werd voornamelijk, gerst, rijst, bonen en groenvoer voor het vee verbouwd. Zij hadden 7 koeien voor de melk. Het eten was enorm lekken en bestond uit kippensoep, rijst, groeten, aardappelen en vis. Als dessert was er een banaan. Het was een enorme ervaring om eens bij de Egyptenaar in huis te komen en er te eten.

El Qasr We hadden nog een rit van 205 km voor de boeg alvorens we in de Dakhla-oase aankwamen. Een km of 15 voor Dakhla brachten we een bezoek aan El Qasr (Al Kasr). Al-Kasr was oorspronkelijk een Romeinse nederzetting en werd later de middeleeuwse hoofdstad van Dakhla. Eerst en vooral bezochten we de oude moskee. Deze zag er nog prachtig uit. Ook de molen uit die tijd zag er nog goed uit. Een stuk van dit dorp was reeds gerestaureerd. De school en het gerecht was één gebouw en zag er prachtig uit.

Dakhla-oase is groot. Er wonen ongeveer 35.000 mensen. Er worden voornamelijk dadels, abrikozen en appelsienen verbouwd. Het "bedoeïenenkamp El Dohaus" waar we slapen is mooi. Het bestaat allemaal uit aparte gebouwen. Binnenin is het wederom eenvoudig maar mooi.

Na het avondeten dat bestond uit soep, rijst, groenten, brood, schapenvlees en een stuk appelsien, zijn we nog naar het kampvuur geweest waar we wat geluisterd hebben naar hun muziek. Ook een dansje hoorde er bij. Ondanks de lange busrit in de namiddag hebben we weer een prachtige dag achter de rug.

naar boven

20 maart 2011 - Dakhla-oase - Al-Kharga-oase

Afdalen op een duin in de woestijn Het is ruim twee uur rijden (180 km) van de Dakhla-oase naar de Al-Kharga-oase. Onderweg was het landschap weer erg afwisselend. In Al-Kharga bezochten we de Necropool van al-Bagawat.

Na een sober ontbijt bestaande uit ei, kaas en gelei waren er vrije excursies. Eerst en vooral bezochten we een begraafplaats uit de 11de-12de. De graven die we bezochten waren familiegraven van koopmannen. De mensen werden in doeken gewikkeld, op en rechterzijde gelegd, met het hoofd naar het oosten begraven. Nadien zijn we in de woestijn wat fossielen gaan zoeken om dan met een mat van de duinen te glijden. Het stof konden we daarna afspoelen in een warme

Onderweg bezochten we ook de Necropool van al-Bagawat bezoeken. Deze Koptische begraafplaats bevat 263 tombes in de vorm van gewelfde ruimtes, gemaakt van in de zon gedroogde (modder-)stenen, alsmede 120 kapelletjes waar de doden konden worden herdachtenkele honderden koepelgraven van kleistenen uit de 4de tot de 6de eeuw. Het zijn een soort kleine huisjes die als grafmonument dienen boven de graven van de oveledenen. Enkele van de kapelletjes hebben nog originele koptische beschilderingen. Helaas hebben de stenen veel geleden van de weersinvloeden gedurende al de honderden jaren. We bezochten hier specifiek de kapel van de exodus, de kapel van de vrede en de ruines van de basiliek. De centraal gelegen kerk dateert uit de 11de eeuw en wordt beschouwd als de oudste Egyptische kerk. De muurschilderingen in de Exodus-kapel (Mozes leidt de uittocht uit Egypte en het leger van de farao zit hem op de hielen) zijn het best bewaard gebleven.

Na het middageten dat bestond uit soep, spaghetti, brood, kaas en drank vertrokken we naar Al-Kharga-oase. De Al-Kharga-oase is 185 km lang en 30 km breed. We kregen ook weer begeleiding mee. Een man in de bus en een politiewagen met vier personen. We gaan niet in Al-Kharga slapen, maar terug in de woestijn. Onze reisbegeleidster had gehoord dat het hotel niet echt goed was. Toen we in het kamp aankwamen was er niemand. Men had ons pas de volgende dag verwacht. Geen probleem na een telefoontje was de zaak zo geklonken. De rietenbedjes waren snel opgesteld. We moesten niet op de grond slapen deze keer, maar wel onder de blote hemel. Ook onze bewaking sliep in dit bedoeïenenkamp.

De maaltijd was zoals altijd sober. soep, kip, rijst, groenten, brood en thee. Toch heeft het lekker gesmaakt. Onze chauffeur van de bus heeft de kip klaargemaakt. Zij werd geroosterd op houtskool. Deze nacht hebben we geen bezoek gekregen.

naar boven

21 maart 2011 - Al-Kharga-oase - Aswan

Na zeven dagen van een 'nomadenbestaan' keerden we terug in de 'bewoonde wereld'. Het stof afspoelen in het hotel zal een heerlijk gevoel zijn. 's Avonds liepen we over de Corniche, de boulevard langs de Nijl, een levendig gebeuren. De Nubiërs, die hier in de meerderheid zijn, zijn immers een vrolijk en muzikaal volk.

De Tempel van Horus in Edfu Om 6 uur werden we reeds gewekt. Wassen was snel gedaan, er was geen water. Het ontbijt was reeds om 6u30 daar we vandaag een rit van 500 km voor de boeg hadden. Het ontbijt was wederom sober; thee of koffie, ei, gelei, kaas en brood. Het programma voor de komende dagen werd iets aangepast. We zouden ook al de tempel van Edfoe aandoen. We waren toch in de buurt en dit was tijd uitgespaard als we in Luxor waren.

Omstreeks 11u30 stopten we om te lunchen. Het was in buffet vorm. Het was heerlijk ons eens iets anders te eten dan kip en rijst. De weg was niet echt goed. Op sommige stukken waren er wegenwerken bezig. Bij ons hebben de wegen last van de winter in Egypte van de zomer.

Tegen 3 uur waren we aan de tempel van Edfu (de tempel van de vergelding). De inkom voor ons drieën was 125 epyptisch pond. Het een imposant gebouw. Spijtig dat de Koptische kristenen de meeste hoofden hadden vernietigd. De Tempel van Horus in Edfu is één van de mooiste en zonder twijfel best bewaarde tempel in Egypte. Ze werd opgericht door Ptolemaeus III in 237 v.Chr. en werd verder uitgebouwd door diens opvolgers. Uiteindelijk kwam de tempel gereed onder Ptolemaeus XII in 57 v.Chr. Er waren echter ook al vroegere constructies: een oude tempel van Ramses III en de naos van de tempel werd opgericht tijdens het bewind van Nectanebo II. De tempel werd opgegraven door Auguste Mariette. De tempel zelf bestaat uit een indrukwekkende pyloon met bas-reliëfen van Horus en andere goden. Aan de voet staan twee prachtige beelden van de valkgod Horus. Als men door de pyloon gaat, komt men in het voorhof. In de tempel zijn er twee zuilenzalen en het allerheiligste, waar een granieten altaar staat. Rond het allerheiligste zijn nog verschillende magazijnen. Buiten de tempel staat een geboortekapel of mammisi.

Iedereen was blij dat we
Aswan aankwamen. We reden bijna 10 uur op deze 500 km. We sliepen in hotel Cleopatra. Eindelijk konden we noch eens douchen. We zijn met zijn allen gaan eten op een platform aan de Nijl. De kaart was zeer uitgebreid. Het eten was snel klaar en het was lekker. Daarna zijn nog langs de bazaartjes gewandeld en hebben in de buurt van het hotel nog een thee gedronken. Deze was vrij duur.

naar boven

22 maart 2011 - Aswan

In Aswan waan je je in Afrika. De Nubiërs die hier tegenwoordig wonen leefden vroeger voornamelijk langs de Nijl ten zuiden van Aswan. Toen de Nasserdam voltooid was, werden zij gedwongen te verhuizen omdat hun dorpen onder water kwamen te staan. Een deel vertrok naar Soedan en een ander deel ging in Aswan wonen. In de bazaars worden kruiden, stoffen en artikelen uit Afrika verkocht. In de theehuizen van Aswan zitten de mannen aan de thee en waterpijp met zoete vruchtentabak.

Op het Kitcheners-eiland kan je tussen de exotische bloemen en planten een wandeling maken in de botanische tuin. Aan de overkant van de rivier zie je het paleis en de graftombe van Aga Khan, gelegen tussen enorme zandduinen. Nabij het cataract (stroomversnelling in de Nijl) zijn vele vogelsoorten te vinden. Vanuit de tuin van het koloniale Cataract Hotel heb je een prachtig uitzicht over de Nijl en de eilanden.

Er wachtte ons weer een drukke en mooie dag. Het ontbijt was in buffetvorm; Om 8u30 Vertrokken we voor onze uitstappen. Aswan is een stad met meer dan 3 milj inwoners. Het leger is hier weer nadrukkelijk aanwezig. In Aswan was er reeds een markt in de tijd van de farao's. Er wonen veel Nubieërs in Aswan. Deze woonden eerst op de plaats waar in 1960 begonnen werd met de nieuwe dam.

Aswandam De
nieuwe dam werd gebouwd in 1960 dit in samenwerking met Rusland. De dam werd gebouwd op graniet. Er werden 43 milj kubieke meters rotsen opgeblazen. De dam is 111 m hoog en bij de bouw vielen er meer dan 4000 doden. De plechtige opening was in januari 1975. De dam zorgt ervoor dat Egypte in zijn eigen energie behoefte kan voorzien. Hij wordt dan ook door het leger bewaakt. Door de bouw van de dam werd er een reusachtige meer gevormd; "Nassermeer" dat zich uitstrekt tot in Soedan. De dam kostte in die tijd 450 milj Egyptische ponden. (55,56 milj euro).

Na het bezoek aan de dam namen we een bootje om de tempel van Philae te bezoeken. Het was opvallend drukker in deze tempel, dan in al de vorige. Het was weer de moeite waard. Op de terugweg zijn we gestopt bij een parfumerie "Essence of file Al Fayed. In deze parfumerie kon je een keuze maken uit diverse geuren. Je kon je er ook heerlijk laten masseren met een mengeling van diverse geuren. We hebben dit dan ook gedaan. Natuurlijk werden er ook de nodige geurtjes aangekocht, waardoor de massage gratis was.

Botanische tuin We zijn terug gaan eten waar we gisteren avond gegeten hebben. Vandaag viel de keuze op soep, spaghetti, een bordje friet en de nodige drank. In de namiddag gingen we een tochtje maken op de Nijl, nl de eerste cataract (waterval), een botanische tuin bezoeken op het Kitchener-eiland en een kamelentocht naar een Nubisch dorp waar we zullen eten.

Het tochtje op de boot was prachtig, mooie natuur. De botanische tuin met veel verschillende tropische planten was ook de moeite waard. Spijtig dat alle bloemen nog niet in de bloei stonden. Dan op naar de kamelen. Dit was een prachtige ervaring. Alleen het op en afstappen was al een aparte ervaring. De toch duurde ongeveer 25 min en bracht ons naar een Nubisch dorpje. Na de tocht bezochten we een schooltje en probeerde een leraar ons een beetje Nubisch te leren. Ook de wandeling tussen de diverse winkeltjes, waar iedereen probeerde ons wat te verkopen was ook weer een ervaring.

Alvorens te eten kregen sommigen de kans om een kleine krokodil vast te pakken. Nele en ik hebben deze zelfs op ons hoofd laten zetten. Het eten was weer eenvoudig, maar lekker en kwam grotendeels overeen met wat de Bedoeïenen aten. Na deze prachtige dag volgde er nog een boottochtje in het donker op de Nijl, om ons terug naar de andere oever te brengen.

naar boven

23 maart 2011 - Aswan - Abu Simpel

Zoals overal in Egypte vind je ook in Aswan nog veel tempels en overblijfselen uit de tijd van de farao-dynastieën. De meest imposante tempel in het zuiden van Egypte is de tempel van Ramses II in Abu Simbel, die we optioneel bezochten. Dit indrukwekkende rotstempelcomplex ligt eenzaam in de snikhete woestijn, 280 kilometer ten zuiden van Aswan. Het hele complex is in de zestiger jaren verplaatst omdat het, door de aanleg van de Nasserdam, onder water zou komen te staan. De tempel met haar vier 20 meter hoge kolossen van Ramses II is 200 meter verder en 65 meter hoger weer opgebouwd. De hele klus duurde vier jaar. Veel korter natuurlijk dan de oorspronkelijke bouw 2300 jaar geleden! De aangrenzende Tempel van Hathor is gewijd aan Ramses' vrouw Nefertari. We gingen dus vroeg in de ochtend op pad (rond 4 uur).

Abu Simpel Het was vroeg dag vandaag. Om 4u vertrokken we reeds met de bus naar de verzamelplaats om naar Abu Simbel te rijden. In het hotel stond de koffie en de thee al klaar. We kregen ook een ontbijt pakketje mee. De verplaatsing naar Abu Simbel gebeurde in colonne onder politie begeleiding. Iedere bus kreeg ook een extra chauffeur mee, de afstand tot Abu Simbel bedroeg 280 km. Vandaag was er maar een colonne en deze vertrok om 4u30. Dus colonne missen: pech en wachten tot morgen.

Na een rit van 4 uur kwamen we aan in
Abu Simbel. De weg naar Abu Simbel was goed berijdbaar. Hij was op vele plaatsen heraangelegd. Op enkele plaatsen was men nog aan het werk. Het was drukker dan bij de andere tempels die we reeds bezocht hadden. De stad Abu simbel dankt haar naam aan een van de vroegere inwoners. Het is een zeer mooie tempel ter ere van farao Ramses II. De binnenbeschilderingen zijn nog van zeer goede kwaliteit. Spijtig dat je er geen foto's mocht maken.

Om 10 uur moest de colonne weer vertrekken naar Aswam. Ook deze rit verliep vlekkeloos zodat we omstreeks 13u30 aankwamen in Aswan. Deze namiddag was een vrije dag. Na een hapje gegeten te hebben zijn we wat langs de vele bazaartjes gewandeld. Daar het niet druk was werden we praktisch door iedere verkoper aangesproken. Op het laatste wordt je dat wel een beetje beu. Ook het drinken van thee in een theehuisje mocht natuurlijk niet ontbreken.

Na wat snoepjes en water gekocht te hebben voor morgen op de faluka gingen we terug naar het hotel. Om 7 uur werd daar verzameling geblazen en zijn we gezamenlijk aan eten in een Egyptisch vegetarisch restaurant. De maaltijd viel niet echt mee. Het eten en drinken werd betaald uit de gezamenlijke uitgavenpot en was spot goedkoop. Daarna zijn we op een terras nog een thee gaan drinken.

naar boven

24 maart 2011 - Aswan - Felukka-tocht over de Nijl

De rivier de Nijl is de levensader van Egypte dat verder voor het grootste deel uit woestijn bestaat. Vanaf Abu Simbel tot aan de Middellandse Zee werden de oevers tijdens de regentijd overspoeld. De overstromingen zorgden voor een smalle strook vruchtbaar land waarop gewassen konden worden geteeld. Zo kon 10.000 jaar geleden één van de meest indrukwekkende beschavingen ontstaan. In de rivier werd bij Aswan een enorme stuwdam gebouwd en sinds 1972 - de dam was toen klaar - worden de akkers geïrrigeerd. Driemaal per jaar kan er geoogst worden doordat de zon het hele jaar nadrukkelijk aanwezig is. De oude Egyptenaren zagen de zon als een godheid en noemden haar Ra. Langs de Nijl verrezen vele tempels gewijd aan die oppergod. Gedurende 7.000 jaar regeerden verschillende farao-dynastieën het land. Tijdens die periode kwam het land tot grote bloei en was Egypte een wereldmacht.

Vandaag verlaten we Aswan per felukka. De felukka is een traditioneel zeilschip dat van oudsher wordt gebruikt om goederen over de Nijl te vervoeren. Het grote zeil dient voornamelijk om te sturen en de schippers hebben het nodig om tegen de stroom in weer thuis te komen. Op de boot kun je je overgeven aan de rust en ontspanning op de rivier. Vandaag zijn we de hele dag op het water. Alle maaltijden worden verzorgd door de bemanning van de felukka. ’s Avonds overnachten we op de zeilboot.

Deze morgen na het ontbijt vertrokken we te voet naar de
Nijl. Daar lagen de felukkas op ons te wachten. Een feloek is een zeilvaartuig zonder verdek, sterk gelijkend op de Arabische dhow. De feloek is maar weinig veranderd in de loop der eeuwen. Soortgelijke feloeken en dhows als vroeger varen nog steeds over de Nijl. De slank gebouwde dhows bevaren ook nu nog de Indische Oceaan, dankbaar gebruikmakend van de moesson. De feloek en de hedendaagse dhow hebben één of twee masten, al naargelang hun lengte. Met deze bootjes gingen we een lange tocht maken op de Nijl. Na het inladen van ons dagbagage vertrokken we met de kleine zeilbootjes. Er was veel wind. Na een half uurtje meerden we aan bij de politiepost. Daar werden de papieren gecontroleerd en konden we verder zeilen.

Tegen 12 uur meerden we aan de overkant van de Nijl aan. Hier werd voor ons een lunch bereid. Deze bestond uit brood, vis, groenten, kaas, appelsien en frisdrank. We zeilden niet verder omdat er te veel wind was. Omstreeks 16 uur zou de wind minder zijn, volgens onze matrozen en zouden we verder zeilen, anders zouden we ter plaatse overnachten. Om 16u15 zeilden we dan eindelijk verder. De wind was nog steeds fel. De kapitein van de andere boot vond het na een tijdje toch te gevaarlijk en zo meerden we na een paar uren zeilen aan om te overnachten.

Voor we gingen slapen kregen we een lekker avondmaal, met rijst, lekkere saus, brood en een stukje vlees. Na het eten werden de boten klaargemaakt voor de nacht. Een klein kampvuurtje bracht wat sfeer aan wal. Er werd wat gezongen en gebabbeld. Om 22 uur gingen we slapen want morgen was het weer vroeg dag. Spijtig dat de zeiltocht niet langer kon duren door de felle wind. Voor de meesten van ons was dit de eerste zeiltocht.

naar boven

25 maart 2011 - Felukka-tocht over de Nijl - Kom Ombo - Edfu - Luxor

Na ongeveer een uur zeilen zouden we aanleggen bij Kom Ombo. Door de strakke wind van gisteren werden we reeds voor Kom ombo opgepikt door de bus anders waren we veel te laat in. Onderweg passeren we de dubbeltempel van Sobek en Haroeris en de Horustempel in Edfu. De Horustempel werd in de 19de eeuw van top tot teen uitgegraven en is tegenwoordig een van de meest complete tempels van Egypte. Rond de middag kwamen we aan in Luxor, dat in het verleden de hoofdstad van het Oude Egypte was, toen Thebe genaamd.

Felukka-tocht over de Nijl De meeste hebben goed geslapen. Het ontbijt was om 6u30. Het was weer eenvoudig maat lekker. (thee of koffie, ei, smeerkaas, gelei, honing, brood en een koekje). We zeilden vandaag maar een klein stukje.

Om 7u30 werden we opgepikt door onze bus en reden we naar
Kom Ombo. Daar bezochten we dubbeltempel van Sodek en Haroeris. Na het bezoek dronken we nog een lekker tas koffie. Dan vervolgden we onze tocht naar Luxor. De tempel van Horustempel in Edfu bezochten we reeds. In Luxor hebben we terug in het Nubian house gegeten. Het was weer buffet vorm.

In Luxor sliepen we in hotel Emilio. dit wordt uitgebaad door Kopten en dus is er alcohol te verkrijgen. Het is een mooi hotel. Op de bovenste verdieping is een zwembad. Na wat gezwommen en in de zon gelegen te hebben heb ik een lekkere douche genomen. Om 16u45 moesten we weer klaarstaan voor de volgende uitstap.

We maakten een wandeling door de markt. Hier werden we zoals overal op de toeristen markten aangesproken door de verkopers. De volgende uitspraken waren legio: alles is gratis, alles aan 1 euro, kijken kost niets, goedkoper dan in de Hema. De meesten weten niet wat dit allemaal betekend. Na een uurtje waren we door de markt gewandeld. Alvorens de tempel van Luxor te bezoeken gingen we nog iets drinken. Toen we bij de Luxortempel kwamen was deze al prachtig verlicht. Dit was een prachtig zicht.

Na het bezoek van de tempel zijn we met z'en allen gaan eten. Niemand had nog zin in een thee, we waren allen moe en morgen moeten we weer vroeg op.

naar boven

26 maart 2011 - Luxor

Luxor wordt al eeuwenlang door toeristen bezocht. Vanwege de vele archeologische vondsten is de stad ook enorm populair onder schatgravers en archeologen. De tempel van Luxor en het imposante tempelcomplex van Karnak oefenen een grote aantrekkingskracht uit. Indrukwekkend is de ‘sound en light show’ 's avonds bij Karnak. Aan de westkant van de Nijl ligt de dodenstad. De westoever kun je te voet, per ezel, met de bus of per fiets bezoeken. Hier bevinden zich diverse tombes en kleinere tempels. Aan het begin van de heuvels waar de woestijn begint ligt de zandkleurige tempel van Hatsheptsut. Nadat je de heuvel hebt beklommen stuit je op het Dal der Koningen waar ooit de farao’s in hun schatkamer begraven werden. Lange trappen leiden je naar de kamers met de tombes, waaronder die van de beroemde farao Toetanchamon. Na het bezoeken van al deze indrukwekkende overblijfselen uit de oudheid is het heerlijk flaneren op de boulevard met zijn vele koloniale hotels en bijbehorende terrasjes.

Het ontbijt was reeds om 6u15 zodat we tijdig konden vertrekken voor onze drukke voormiddag. We rijden vandaag naar de Westbank in
Luxor. Hier bezoeken we achtereen volgens het dal der koning, de tempel van Hatshepsut, een werkplaats, werkmansgraven en de kolossen van Memnon. Om 7u was onze Chauffeur Abdu weer present om ons met zijn busje veilig naar de Westbank te brengen.

We kregen ook een gids, Azza meer. Onderweg naar de Westbank zien we diverse rietsuikervelden. Deze rietsuiker voorziet de Egyptenaren voor ongeveer 6 maanden suiker de rest wordt ingevoerd. Op de Westbank is geen industrie toegestaan zodat de suiker via het spoor n aar elders wordt vervoerd. De graven liggen op de Westbank omdat de Egyptenaren geloofden dat de opgaande zon in het oosten leven betekende en de ondergaande zon in het westen de dood betekende. Mensen die in de tombes onderste boven lagen waren geen Egyptenaren.

Dal der koningen In het Oude Rijk en in het Middenrijk begroeven de Egyptenaren hun dode farao’s in de piramides. In het Nieuwe Rijk, hielden ze met dit grafontwerp op en begonnen ze een nieuwe traditie in een nieuw tijdperk. Ze begroeven hun koningen in een vallei ten westen van Luxor. Dit gebied wordt de vallei der koningen genoemd. Hier zijn 64 koninklijke graven gevonden.

Met een treintje werden we tot aan de graven gebracht. In het dal der koningen bezochten we 4 van de 64 tot nu toe ontdekte graven. Fotograferen was niet toegestaan in het dal der koningen. Niet alle graven waren open en via onze inkomkaart konden we er 3 bezoeken en de 4de was het graf van Toetanchamon. Hiervoor moesten we 100 £e bijbetalen. Als eerste bezochten we het graf van Ramses IV, dan het kleine graf van Ramses I. In dit graf waren er geen tekeningen op de muren van de toegangsweg maar wel in de graftombe zelf. Deze waren nog in zeer goede staat. Als derde bezochten we het graf van Merenptah. Dit graf was zeer groot maar de muurbeschildering waren bijna overal weg. We kregen echter wel een indruk hoe groot een graftombe kon zijn. Als laatste bezochten we het graf van Toetanchamon.

Deir al-Madina De imposante zandkleurige tempel van Hatshepsut was ons volgend doel. Lange tijd werd gedacht dat deze de eerste tempel die op deze manier gebouwd werd. Blijkbaar was deze een kopie van een tempel die 500 jaar links van de huidige tempel gestaan had. Koningin Hatshepsut regeerde 22 jaar over Egypte. Na een drankje reden we naar een kalabast werkplaats. Hier wordt de kalabast nog bewerkt zoals dat vroeger in het oude Egypte gebeurde.

Het voorlaatste bezoek is het werkmansdorp Deir al-Madina. Hier woonde de werkmannen die aan graftombes van de farao's werkten. Zij werkten acht dagen en hadden dan twee dagen vrij. In hun vrije tijd bouwden zij hun eigen kleine graftombes. We bezochten twee van deze graftombes. Zij waren nog zeer mooi beschilderd. Deze graftombes hebben een even groot belang als de graftombes van de farao,s. De muurschilderingen beelden ook het dagelijks leven uit van deze mensen. Na een korte stop aan de kolossen van Memnon kwamen we omstreeks 14 uur terug aan in het hotel.

Na de lunch (soep, kip, frietjes, ijsje en drank), hebben we een wandeling gemaakt over de markt. We hebben zowel de markt van de inlanders als de toeristen markt bezocht. Vooral de inlandse markt was enorm. Niet te vergelijken met een markt bij ons. Nog wat eten ingekocht voor deze avond en dan terug naar het hotel om ons klaar te maken voor het vertrek naar de sound en light show 's avonds bij Karnak.

naar boven

27 maart 2011 - Luxor - Hurghada

Tempel van Karnak Vanaf Luxor vervolgden we onze Egypte reis langs de Nijl naar het noorden en bij Qena reden we de woestijn in naar het oosten. Na ongeveer zes uur reizen kwamen we e aan in Hurghada. Hurghada dankt zijn bekendheid aan de koraalriffen die zich hier net onder het wateroppervlak van de heldere Rode Zee bevinden. Het van oorsprong kleine vissersplaatsje is uitgegroeid tot een internationaal duikcentrum. We konden vandaag iets langer slapen. Het ontbijt was weer in buffetvorm. De uitstap naar tempel van Karnak en het museum van Luxor vertrok pas om 9 uur. In de namiddag zouden we dan met de bus naar Hurghada vertrekken.

De tempel van Karnak Was enorm. Vroeger was er een verbinding tussen de tempel van Luxor en Karnak. In luxor is men bezig om deze 3,5 km lange processieweg terug in ere te herstellen. Onze gids Azza gaf ons de nodige uitleg waarna we vrij konden rondlopen. De 3 uur die voorzien waren voor het bezoek waren eigenlijk te kort. Om alles goed te bekijken zijn er verschillende dagen nodig. Gelukkig had onze gids de voornaamste zaken aangeduid. Snel nog wat thee en een frisdrank en op naar het museum.

Het luxor museum zag er heel anders uit dan het museum in Cairo. Hier was alles mooi verzorgd en goed gedocumenteerd, terwijl het museum in Cairo meer als een warboel overkwam. Om tijd de winnen voor onze rit naar Hurghada had onze gids gezorgd voor Panini broodjes. Onderweg werden ook de drankjes afgerekend die we gedronken hadden. Onze buschauffeur Abdu had een frigo in de bus en hij zorgde steeds voor frisse drankjes.

Na een rit van 5,5 uur met een tussenstop voor een drankje kwamen we aan in Hurghada. Een rare stad, massa's mooie hotels en massa's onafgewerkte hotels. Wij sliepen in The three Corners Impire Hotel. Hurghada was duidelijk anders als de andere steden die we al bezocht hadden. Het was echt toeristisch getint. Niet echt een stad waar ik op vakantie zou gaan. Na een avondmaal in de Peanuts Bar gingen we terug naar het hotel om te gaan slapen.

naar boven

28 maart 2011 - Hurghada - Dahab

Van Sharm El Sheikh rijd je in ongeveer anderhalf uur naar Dahab. Hier kun je na alle ervaringen van de afgelopen weken een beetje bijkomen. 's Middags geniet je van de lunch aan het strand. Aan de overkant ligt Saudi-Arabië. Dahab is een bedoeïenendorpje aan de Golf van Aqaba, een deel van de Rode Zee. In dit relaxte oord zijn veel mogelijkheden om de dag door te brengen. De bedoeïenen organiseren tochten per kameel, paard of jeep. Door middel van zo'n tocht kun je bijvoorbeeld de ‘Coloured Canyon’ bezoeken die haar naam dankt aan de verschillend gekleurde rotslagen waaruit deze schitterende kloof bestaat.

Het ontbijt in dit hotel was gewoonweg schitterend. Om 9u15 vertrokken we met de bus naar het vliegveld. Daar de veerboten tussen Hurghada en Sharm el Sheikh al een tijdje niet vaarden, namen we het vliegtuig. Het was de keuze ofwel een busrit van 12 uur of het vliegtuig met een eigen bijdrage van 20 €. Unaniem werd beslist om het vliegtuig te nemen. Het vliegtuig vertrok om 10u50. Na een korte vlucht van ongeveer 30 minuten kwamen we aan in Sharm el Sheikh. Ons busje stond al op ons te wachten. Na een rit van anderhalf uur waren we in Dahab.

We sliepen in het Dyarna hotel. In het hotel werd ons een maaltijd aangeboden tegen de prijs van 40 £e. We hadden de keuze uit kip met frieten of rijst, vis met frieten of rijst, kafta met frieten of rijst en daarbij groenten. Na het eten hebben we Dahab verkend.

Verkeersbord Dahab is een plaats in Egypte aan de Golf van Akaba in de Sinaï-woestijn op het schiereiland Sinaï. De plaats is gesticht door Israëliërs tijdens de bezetting van de Sinaï-woestijn, alhoewel er al bedoeïenen woonden in nabijgelegen oases. De naam van de plaats is afgeleid van het Arabische woord voor goud (dhahab, verwijzend naar de mooie stranden). De plaats ligt op ongeveer een uur rijden ten noorden van Sharm el-Sheikh.

Tijdens de Israëlische bezetting van de Sinaï was Dahab een populair vakantieoord voor Israëlische jongeren. Dahab stond in de jaren zeventig ook bekend als een hippieplaats, waar hippies uit de hele wereld bij elkaar kwamen. Tegenwoordig is Dahab een populaire plaats voor duiken en snorkelen. Het toerisme in Dahab is minder massaal dan dat in andere populaire duikplaatsen in Egypte. Met name Hurghada en Sharm el Sheikh zijn erg toeristisch.

Persoonlijk vond ik niks bijzonder aan Dahab. Als je hier niet komt om te duiken of een ander watersport te doen is er in Dahab zelf niet veel te beleven. Er is niet veel strand. Er liggen veel hotels, maar er zijn maar zeer weinig toeristen. De vele restaurants en drankgelegenheden lagen er dan ook verlaten bij. Ook in de winkels langs de boulevard waren er maar weinig toeristen te zien. Ik heb wel een waterpijp gekocht. We kregen er een grondige uitleg bij hoe we deze moesten onderhouden en hoe er gerookt moest worden. Nele heeft ze al geprobeerd.

Gelukkig staan er voor morgen en overmorgen nog 2 excursies op zodat we ons zeker niet zullen vervelen. 's Avonds kochten we in de supermarkt wat broodjes en choco daar we niet veel honger hadden.

naar boven

29 maart 2011 - Dahab

Het ontbijt was in buffetvorm en was vergelijkbaar met alle andere. Met een deel van de groep maakten we een uitstap naar de Coloured Canyon. We vertrokken reeds om 8u. De rest van de groep bleef wat langer slapen en wilde Dahab nog verder verkennen, duiken, snorkelen of geen aan het zwembad van het hotel liggen. Enkele wilden een dag langer in Dahab blijven en naar Cairo vliegen om de lange bus van 31 maart te ontvluchten. Annette, onze reisbegeleidster zou onderzoeken of dit mogelijk was.

Coloured Canyon Coloured Canyon is een berggebied zo`n 65 km. ten noorden van Dahab. Miljoenen jaren geleden, was de Sinaï onder de zee bedolven. De oude oceaan liet de Gekleurde Canyon deze wonderlijke erfenis na. Wie de Canyon bezoekt begrijpt onmiddellijk de oorsprong van de naam. De grote indrukwekkende bergwanden hebben intrigerende vormen en opvallende kleuren. Ze zijn vergelijkbaar aan de rotsvormingen van Petra in Jordanië, alhoewel dat deze van de Canyon in de Sinaï een zuiver natuurverschijnsel zijn.

Coloured Canyon Met de jeep vertrokken we even na 8u voor een rit van ongeveer 2u. Na de nodige formaliteiten bij de "Tourist Police", de nodige controles onderweg, het betalen voor de toegang tot het natuurgebied Sinaï woestijn, diverse stops voor foto's, het oppikken van de gids, het rijden in de woestijn waarbij in het begin links en rechts nog mijnen lagen kwamen we omstreeks 10u15 aan bij het vertrekpunt. Alvorens we vertrokken, dronken we nog een kopje thee of frisdrank.

Dan begon een spectaculaire wandeltocht. We liepen door smalle gangetjes en we maakten steile afdalingen. Iedere stap gaf weer meer geheimen bloot met mooie kleuren en vormen. Na een paar uur wandelen door dit geweldige gebied met weinig toeristen kwamen we na een steile klim weer bij de jeeps aan die ons terug brachten.

De wandeling was niet zo moeilijk op een drietal stukken na. Eerst moesten we onder een rots door glijden, en tweemaal moest er over een rotsen geklommen worden. Maar dit was het allemaal waard. Iedereen was onder de indruk van de schoonheid van de Sinai woestijn. Nogmaals werd bewezen dat de woestijn een zeer mooi stukje natuur is, die je om de haverklap verrast. Deze tocht is zeker aan te raden. Je moet geen ervaren wandelaar zijn, het tempo ligt zeer laag omdat iedereen foto's wil maken.

Normaal zouden we bij de bedoeïnden gaan eten, maar deze weg was afgesloten dus koos de chauffeur om te gaan eten in Naweiba. We aten in een restaurant. Het eten was in buffetvorm. Eenvoudig maar lekker. Er was lente soep, diverse sausjes, groeten, rijst, spaghetti, rijst, kafta, vis en dessert. Omstreek 14u45 waren we terug in ons hotel. Het was een fantastische beleving.

Na gedoucht te hebben zijn we wat aan het zwembad gaan liggen om gewoon wat te relaxen. Tot 7u waren we vrij. We hadden met een deel van de groep afgesproken om Thai of Chinees te gaan eten. In dit restaurant kregen we 20% korting omdat we in het Dyarna Hotel sliepen, leven en laten leven. Het eten was lekker. Iedereen had iets anders gekozen en niemand kloeg over de smaak. Toen we gingen betalen moesten we telkens wel zeggen dat men de korting moest aftrekken, anders werd het subtiel vergeten. Iedereen gaat donderdag mee met de bus naar Cairo. Niemand wou nog een dagje extra in Dahab blijven er was toch niet zo veel te beleven als met had gedacht. Misschien was het kostenplaatje van ongeveer 1OO € ook een reden.

naar boven

30 maart 2011 - Dahab

Voor degenen die toch nog een bezienswaardigheid willen zien was er de mogelijkheid deel te nemen aan een excursie naar het Sint Catharina-klooster en Mount Sinaï. Hoe deze excursie er precies uit gaat zien zal afhangen van de belangstelling van de groep af. Het klooster werd in de vierde eeuw na Chr. door de Byzantijnen gebouwd en ligt aan de voet van de 2250 meter hoge berg Sinaï. Deze berg is de op een na hoogste berg van het schiereiland en wordt nog steeds bewoond door een aantal Grieks-orthodoxe monniken. Mount Sinai staat vooral bekend omdat Mozes hier de 10 geboden ontvangen heeft. In de loop van de avond of nacht kun je de berg gaan beklimmen. Een groot voordeel is dat je zo tijdens de klim de hitte van de dag ontloopt. Op de heenweg loop je via een kamelenpad met op het einde ruim 700 traptreden. Als de zon spectaculair is opgekomen daalt iedereen weer af. Beneden gekomen is een beperkt deel van het klooster open ter bezichtiging.

Sint-Catharina klooster Vandaag hadden we onze laatste excursie. Na het ontbijt vertrokken we naar het
Sint-Catharina klooster. De beklimming van de Mount Sinaï hebben we niet gedaan omdat ik de enige kandidaat was. Een busje bracht ons na een rit van anderhalf uur en een tussenstop in een bedoeïenendorp, waar we thee kregen tot aan het Sint-Catharina klooster.

Vooraleer we aan de ingang van het klooster kwamen moesten we een 15 tal minuutjes wandelen. Ook hier werd ons weer allerlei rommel aangeboden om te kopen. Vooraleer we het klooster binnen mochten werd ons gevraagd om de stilte te eerbiedigen. Dit klooster is een heilige plaats voor zowel de kristenen, de protesten, de kopten, de orthodoxen en de mislims. Diegene die te bloot gekleed waren (blote knieën en schouders), kregen een doek om. Er mocht slechts een klein gedeelte van het klooster bezocht worden. Na het bezoek beklommen we buiten het klooster een berg om zo een foto te kunnen maken van het ganse complex. Een fris drankje na het bezoek mocht natuurlijk niet ontbreken.

Om 12u kwam men ons terug halen. Na een rit van bijna 2 uur waren we terug in Dahab. Onze laatste excursie van deze reis zat erop. Na een korte rust hebben we nog een wandeling gemaakt door Dahab. Het was nog steeds zeer rustig in Dahab, zeer weinig toeristen en dit voor de belangrijkste toeristische periode van het jaar.

Om 19 uur zij we dan met de ganse groep vertrokken om nog eens gezellig samen te eten en te drinken. Het werd een gezellige avond met lekker eten. Het voor- en nagerecht werd ons gratis aangeboden. Lut en ik hebben baraccuda (zeesnoek) gegeten. Deze vis was zeer lekker. Op het eerste zag hij eruit als een varkenslapje. Het vlees van deze vis is zeer stevig. Nele beperkte zich tot kip met frietjes. Met wat wijn en een biertje werd het gezellige avond. Nog een lekkere koffien, thee of iets anders zat de avond erop.

naar boven

31 maart 2011 - Dahab - Cairo

Een lange tocht bracht ons vandaag langs de rode rotsformaties van de Sinaï-woestijn en de Golf van Suez naar Cairo. We passeerden het Suezkanaal en kwamen na ongeveer acht uur rijden aan in Caïro.

Lut We hadden nog een vrije voormiddag. Dus tijd om nog een aantal inkopen te gaan doen. We gingen op zoek naar een tweede sisha (waterpijp). Eerst werd er ons een tasje bedouiën thee aangeboden. Na een spelletje van bieden kwamen Nele en de verkoper overeen. De waterpijp werd gekocht voor bijna de helft van de vraagprijs. Nog wat broodjes en koekjes gekocht voor middag eten.

Guido Terug gekomen in ons hotel, was het etenstijd. De broodjes met choco werden met smaak opgegeten. Dan werd het tijd om de rugzakken klaar te maken voor het vertrek. Om 14 uur vertrokken we voor een rit van 600 km door de Sinaï woestijn. Van Dahab tot Taba lagen er zeer veel verlaten en ook vervallen vakantiehuisjes. Vele van hen werden nog gebouwd door de Israëli tijdens de bezetting. Ook stonden er vele onafgewerkte hotels, vakantiehuisjes. Was dit ongecontroleerde bouwwoede of een hoge overschatting van de toeristen.

Dit stuk Siani is prahtig. Dit hadden we reeds ervaren op onze wandeling in de Coulered canyon. Mooie hoge bergen met een mooie kleurschakeringen. Er werden diverse malen gestopt om foto's te maken. Na een tijdje kwamen we op het Sinaï plateau. Nog een laatste stop voor de zonsondergang.

De rit duurde en bleef duren. De wegen waren niet overal even goed, er waren veel gaten in de weg en de snelheid moest dikwijls aangepast worden. We moesten ook diverse controleposten passeren en telkens werd ons paspoort gecontroleerd. Na 6 uur rijden bereikten we de tunnel onder het Suez kanaal. Ook hier weer paspoort controle. Na het passeren van de tunnel gingen we eten in een wegrestaurant. Het was niet veel soeps, maar als de honger groot is smaak er veel. Gelukkig was het niet te duur betaalden we voor cola en een beetje kip en een magnun ijsje (120 £e). Omstreeks 24 uur bereikten we ons hotel in Cairo. De laatste nacht in Egypte.

01 april 2011 - Cairo - Kleine Brogel

Het ontbijt was tussen 7 en 11. De meeste hebben er van geprofeteerd om uit te slapen. We vertrokken om 11u30 naar het vliegveld. Onze vlucht was pas om 15u10, maar aangezien het vrijdag was, waren er nog steeds betogingen op het vredesplein. We moeten dit plein passeren dus werd er geen risico genomen. Zonder problemen kwamen we tijd aan op de Cairo Airport.

Op de luchthaven hadden we wat problemen met de waterpijpen die we gekocht hadden. De beveiliging maakte problemen over de onderhoudsonderdelen maar na een beetje discussie konden we ze toch meenemen. De vluchten verliepen zonder problemen. Op de luchthaven van Schiphol namen we afscheid van onze medereizigers.

naar boven

Nawoord

Egypte is een fascinerende land. Het heeft op mij een zeer grote indruk gemaakt. Cairo, hoofdstad en tevens metropool, de piramiden, de oases, de woestijn, alles is immens en toch weer klein, het verrast je telkens weer en meestal in positieve zin. Wat me tijdens deze reis opviel, was dat de Egyptenaren zeer gastvrij, behulpzaam en vriendelijk waren. Voor ons had de revolutie ook een groot voordeel. De toeristenstroom was noch niet volledig op gang, dus overal was het zeer kalm en we konden alles op ons gemak bekijken en fotograferen. De drukste plaatsen die we bezochten waren de tempel van Karnak in Luxor en de tempel van Aboe Simbel. Wij vonden het druk, de plaatselijk gidsen vonden het heel kalm. Het enige nadeel was dat we telkens werden "overvallen" door opdringerig verkopers. Maar naar een tijd leer je nee zeggen in hun eigen taal. Maar we hadden er toch wel begrip voor. Zij wilden ook weer iets verdienen.

Onze reisbegeleidster had vooraf wat geld ingezameld voor een fooienpot zodat we geen last hadden van handjes die constant vroegen om baksheesh (fooi). Enkel een bezoek aan het toilet vormde soms problemen. Iemand draait op het toilet een kraan voor je open en houdt zijn hand open. Een tweede persoon geeft je een handdoekje en wil ook wat hebben. We hadden hier met de groep afgesproken dat we niet meer dan 1 £e betaalden.

De gidsen waren vakkundige en spraken degelijk Engels. Ze spraken ook met kennis van zaken en ze waren en waren zeer enthousiast over hun land. Het Egyptische eten wasniet echt bijzonder. Er zijn kleine tapas-achtige voorgerechtjes (mezzes) en kebab (gegrild vlees), kip of kofta (gekruid gehakt) als hoofdgerecht. Niet enorm bijzonder en afwisselend, hoewel de Egyptenaren wel bedreven zijn in het maken van lekkere dessertjes. In de oases werd er zeer eenvoudig gegeten. Men at wat er werd geoogst. Zo was het ook met de fruitcocktails er werd enkel fruit gebruikt wat op dat moment rijp was. In de grote steden kom men dan weer wel alles krijgen, maar als we gingen eten werd er steeds voor een specifiek Egyptisch restaurant gekozen. Ik wil iedereen van de groep bedanken die voor mij deze reis tot een speciaal iets hielp maken. Abdu, onze chauffeur, ik heb geen ogenblik een onveiligheidsgevoel gehad. Hij was echt een prima chauffeur. Ook bedankt voor de frisse drankjes Vooral Annette onze reisbegeleiders wil ik bedanken. Dank Annette voor de goede zorgen, de prettige en gezellige maaltijden enz. Het ga je goed daar in Egypte, hopelijk slagen al je plannen waarover je ons verteld hebt.

Guido, Lut en Nele
Maart 2011

Laatste aanpassing 19/10/2016

naar boven