Gyanze

De op twee na grootste stad van Tibet. Het is geen mooi stadje met ca. 50.000 inwoners. Er is alleen een klooster en een fort. Verder een grote weg die het stadje doorkruist. Deze weg is heel breed (zoals China dat graag ziet), maar er rijdt bijna niets. Soms een auto of truck, wel veel fietstaxi's en wandelaars. Er is zelfs een groot kruispunt met verkeerslichten. Deze doet het prima, maar niemand houdt zich eraan, omdat er toch weinig verkeer is. Je ziet hier steeds meer de Chinese invloeden. De paden en huizen worden gerenoveerd of nieuw gebouwd. Groots en blokkig. Maar de mensen hier kennen dit niet, weten niet hoe ze dit in goede staat moeten houden. Ze bouwen het, maar daarna gebeurt er niets meer. Wat kapot is, is kapot. Een putdeksel weg... dan een gat in de weg. De stoeptegels kapot... loop er maar omheen. Dit is erg jammer. Je ziet steeds minder hoe de Tibetanen nu echt leven.
Gyanze is vooral bekend om het Palcho klooster dat er staat en dan vooral om de stoepa. Deze stoepa is 6 verdiepingen hoog met 77 kamers waar beelden staan van de verschillende Boeddha’s en andere Boedistische figuren. Verder torent hoog boven de stad, op een rots, de Zdong, een uit de veertiende eeuw stammend fort. Vanaf het fort, heeft men begin 1900, een muur om een deel van de stad gebouwd, ter bescherming van de Engelse invasie in Tibet.

Maar voor we de stoepa zelf beklommen zijn we het klooster binnen gegaan, waar de monniken duidelijk wel een idee hadden van hun economische waarde. In elke kamer waar je binnen ging, moest je opnieuw een bedrag betalen als je foto's wou maken.
De stoepa zelf beklimmen was een hele belevenis: bijna elke tempel heb ik bezocht om te zien wat er in te vinden was. De trappen om naar het volgende verdiep te gaan waren ook een echte belevenis: een wankele gladde houten trap waar de treden goed ver uiteen stonden zodat ge niets anders kon dan de leuning aan beide kanten goed vast te houden. Maar het vreselijk trappen lopen wordt beloond van zodra je op ooghoogte bent van de stoepa. Prachtig uitzicht op de stad maar ook de stoepa zelf is op dat verdiep heel sierlijk afgewerkt met de typische schilderwerken van hier.

Terug naar het reisverslag