Eifelsteig

Waar rotsen en water je begeleiden.

Onder het motto "Waar rotsen en water je begeleiden" werd een aantrekkelijke route voor de Eifelsteig gezocht en gevonden: een route die echt past bij dit motto. Van het vlakke noorden in de buurt van Aken, naar de "Hoge Venen", door het eenzame Rurtal, langs imposante stuwmeren, het "Nationaal Park Eifel" en over de kalk Eifel en de vulkaan tot aan de Zuid-Eifel. Deze in 2009 officieel geopende wandelroute met zijn lengte van 313 km voert dwars door de Eifel van Aachen naar Trier. Tijdens dit trajekt biedt ons natuurlijke paden in de eifel met prachtige uitzichten.

Geschiedenis van de Eifelsteig

De Eifelsteig is eigenlijk ontstaan in de Rureifel, uit een toeristische samenwerking van de gemeenten Blankenheim, Hellenthal, Simmern en Schleiden-Gemünd. In 1998 werd een eerste (circulaire) Eifelsteig geopend van 86 km. De ontwikkeling van dit project was sterk gericht op de wandelaar die graag zonder zware rugzak wandelt en iedere avond wil genieten van hotelovernachting en geserveerde maaltijden. Een twintigtal hotels en pensions,"Gastgeber", werkten er aan mee.

In 2003 ontstaan de eerste plannen om van de Eifelsteig iets totaal anders te maken. Het Belgische Ministerie van defensie heeft de plannen bekend gemaakt om zijn militaire bases in Duitsland te sluiten en dus zou ook Kamp Vogelsang dicht gaan. De Duitsers willen het vrijgekomen gebied kaderen in het nieuwe Nationaal Park Eifel met diverse wandelroutes. Uit een uitgebreid onderzoek blijkt dat de toestand, keuze en bewegwijzering van de bestaande wandelpaden een zeer kritisch oordeel krijgt. Een nieuw pad moet natuurgeoriënteerd worden. Het onderzoek wees uit dat een wandelaar in de Eifel er vooral op uit trekt om van de natuur te genieten.
Het sterke merk 'Eifelsteig' moet dienen voor een route die als een ruggengraat door de Eifel loopt, van Aken naar Trier. Het is Eifeltourismus (overkoepelende toeristische organisatie voor de Eifel) die verder de leiding op zich neemt in samenwerking met het Eifelverein. Het Eifelverein is eigenlijk een heimatvereniging die sinds eind 19de eeuw een fijnmazig net aan lange wandelpaden ontwikkeld en bewegwijzerd heeft die zowat de hele Eifel van N naar Z als van O naar W doorkruisen. Ze beheren dus een groot deel van de Eifelse wandelinfrastructuur en hebben de kennis, ervaring en een pak medewerkers in huis.

De Eifelsteig moet nu concreet vorm krijgen. De eerste maanden worden 49 padcontroleurs op pad gestuurd om een inventaris op te maken en een kwalitatief oordeel te vellen over 1.600 km bestaande wandelpaden in de Eifel aan de hand van criteria waaraan volgens de Duitse Wandelbond een kwaliteitspad moet aan voldoen. Op 12 mei 2006 wordt die fase afgesloten. Onder leiding van Eifeltourismus gaan de Duitse wandelbond, dr Rainer Brämer van het Wanderinstitut en het Eifelverein aan de slag om een aantrekkelijke wandelroute uit te tekenen. De nieuwe Eifelsteigslogan wordt 'Wo Fels und Wasser dich begleiten' (waar rotsen en water je begeleiden).
Er wordt contact gezocht om toestemmingen te bekomen van de gemeenten en grondeigenaars waar de nieuwe Eifelsteig moet lopen. Eifelgemeenten waar de Eifelsteig niet zal passeren bekritiseren het project maar Eifeltourismus probeert ze te paaien met de plannen voor toekomstige aftakkingen van de hoofdroute. De wandelaars willen vooral natuur dus is de passage door bepaalde dorpen van ondergeschikt belang. De Eifelsteig mag geen 'politieke wandelroute' worden, bepaald door burgemeesters die het traject door hun dorp of stad willen laten lopen.

In de vroege lente wordt in deelstaat Rheinland-Pfaltz het markeringssysteem op het terrein uitgewerkt: Vanaf maart de basismarkering door het Eifelverein en in augustus de wegwijzers. Eind september 2008 vinden de laatste werkzaamheden plaats op het zuidelijke deel. In okober is de padmarkering ook in Rheinland-Pfalz afgewerkt. Op 6 november 2008 is het zover: De Eifelsteig, van Aken tot Trier is over de hele 313 km klaar.
De officiële openstellling laat nog even op zich wachten tot de volgende lente. Het onderhoud van de paden en de markering wordt voor de toekomst overgedragen aan het Eifelverein ism met de gemeenten.
In 2009 werd de Volledige Eifelsteig officieel opengesteld

Het ontstaan van de Eifel

De Eifel is het oostelijke deel van het middelhoog plateau Eifel-Ardennen. Het ligt ten noorden van de Moezel en ten westen van de Rijn. Het grootste deel ligt in Duitsland, een klein deel ligt in België, in de Oostkantons. Het Duitse deel van Eifel ligt in de deelstaten Noordrijn-Westfalen en Rijnland-Palts. Het hoogste punt is de Hohe Acht met 747 meter.
In het Tertiair was er in de Eifel sterke vulkanische activiteit. Daarnaar verwijst ook de naam Vulkaan-Eifel in het zuidoostelijke deel. De kraters die ontstaan zijn door explosies van vulkanische gassen hebben zich gevuld met grondwater en worden Maare genoemd. De laatste uitbarstingen vonden 10.000 jaar geleden plaats. Onderzoek wijst uit dat dit gebied nog steeds geologisch actief is: het gehele Eifelgebied stijgt 1 à 2 millimeter per jaar. In het verleden kwamen ook al inactieve fases voor van 10.000 à 20.000 jaar, wat suggereert dat toekomstige uitbarstingen nog mogelijk zijn.

In de Eifel zijn verscheidene ketens te onderscheiden:
Het noordelijkste gedeelte noemt men het Ahrgebirge, dit gedeelte bevindt zich benoorden de Ahr in het district Ahrweiler. Bezuiden de Ahr bevindt zich de Hohe Eifel (of Hocheifel), waarvan de Hohe Acht (747 m) het hoogste punt is, en tevens het hoogste punt van het hele Eifelgebied. In het westen, tegen de Belgische grens, zijn de heuvels bekend als Schneifel, een onderdeel van het bredere gebied van de Sneeuweifel met toppen die reiken tot 698 meter. Het zuidelijke gedeelte van de Eifel is minder hoog. Het wordt doorsneden door verscheidene stromen die in zuidelijke richting stromen en uitmonden in de Moezel. De grootste van deze rivieren is de Kyll, de heuvels rond deze rivier zijn bekend als het Kyllwald. In het zuiden eindigt de Eifel in de Voreifel.
In de Eifel ligt ook de Nürburgring, een bekend autocircuit voor onder andere Formule 1-races. Sinds 2004 is een deel van het noorden van de Eifel het Nationaal Park Eifel geworden. Dit Nationale Park valt in zijn geheel binnen het Duits-Belgische natuurpark Hoge Venen-Eifel. Een ander deel van de Eifel valt binnen het natuurpark Zuid-Eifel.

Bronnen: Toerist info Eifel en teksten op het internet. De meeste foto's werden gedownload van het internet.